Nuran efe
@nrnefe
Mücellâ
Ne garipti Yusuf Ziya.Kendi yarattığı dalgada boğulan zavallı çocuk.Önüne çıkan her söküğü belki kendisi sebep olmuştur diye özenle dikmişti.Yoluna dikilen her çöpü kendi bıraktığını sanarak toplamış,her kırığı kendi sonucu sanmış,dikkatle yapıştırmıştı.Ama sırça bu.Azıcık zorlamada çıt diye atı vermez miydi en kuvvetli yapıştırıldığı yerden?
Sayfa 221
Reklam
Yusuf Ziya
Suna,
Herkesin payına bir şey düşüyor şu dünya aleminde. Kimi öyle kimi böyle. Kimi öncesinde kimi sonrasında. Kimi kendini koruyor kimi saldırıyor. Kimi susuyor kimi söylüyor. Kimi inanıyor kimi yalanlıyor. Kimi seviyor senin gibi kimi kaçıyor benim gibi. Sonra,kimseyi vuramayınca hayata kendini vurduruyor. Bir ben. Eyleyemedim. Ben yüzmeyi sığ kıyılarda öğrendim. Denizin dibindeki uçurumları görünce gerisin geri dönüverdim.
Sayfa 164
Puan vermedi·240 syf.·
Beğendi
·2025 7. kitabı
10/10
Beğendi
·16 günde okudu
·2025 6. kitabı
