nurşah saatçi
@nrshsaatci
Elime ilk alıp okuduğumda yarım bıraktığım ve tekrar yarım bırakırsam korkusuyla başladığım kitap. İkinci okumamda da Sinan Canan'ın videolarını daha çok beğeniyorum en iyisi onlara döneyim diyecekken (Biyolojiyi anlamak bu dünya üzerindeki anlamımıza kavramaya yaklaşmak için en büyük şanstır.) bir cümlesine denk gelip hocanın bakış açısını bir de zihnimde canlandırıp derinlemesine düşüneyim diyerek devam ettim.
Ara ara, hayır bence burada böyle bir şey de var diye kendimce tartışsam da genel itibariyle evet ya ne kadar doğru diye fikirlerini tasdikledim ve iyi ki bırakmadım dedim. Özellikle ikinci bölümde tekrar tekrar okuyup içselleştirilmesi ve uygulanması gereken yerler var.
Okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar dilerim. Ben serinin ikinci kitabı ile belki de daha önce üzerinde durmadığım yeni konuları bulmaya gidiyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Koleksiyoncu duygusal anlamda bir bağ oluşturmasa da karakterler ve durumlar üzerinden çeşitli konulardan ele alınabilecek bir kitap. Kitap örgüsünden ziyade bu konulardan birkaçını ele alarak değerlendirmeye çalışacağım.
Kitapta toplumsal sınıf farkı göze çarpıyor ilk olarak. Frederick çok paraya sahip olup hayat standartlarını değiştirebilse bile sınıfsal farklılığın çok daha başka bir şey olduğunu biliyor. Toplumsal sınıflandırmanın maddi şartlardan ileri geldiği yanılgısına düşenlerimiz için bu sınıfların sanatsal ve kültürel bakış açısı farklılıkları da oluşturuyor.
Bunun dışında Frederick, Miranda ve G.P. karakterlerine baktığımızda bir üst gördüğü kişiliğe ulaşma gayreti var. Frederick' in Miranda' ya , Miranda' nın da P.G.'ye kendini beğendirme çabasını kendi görüşlerinden okuyabiliyoruz.
Son olarak Frederick'in cinsel yöneliminde bir farklılık var mı? Kitabın bir noktasında Miranda Frederick'i türklere benzetmişti bunun bir alt metni var mı? Üzerine düşeceğim konular. Belki siz de okurken bu noktalara daha dikkatli bakarsınız.
Değerlendirme;
sadece bir iki noktaya değindiğim kitabın içeriğinde üzerine düşülecek birçok konu var. Bu yüzden birkaç kere daha okumayı düşündüğüm nadir kitaplardan biri. Size de en az bir kere okumanızı tavsiye ederim.
Spoiler görmek istemeyenler son paragrafa geçinizRoman
Bu incelemeyi yazmadan önce kitapla ilgili birkaç değerlendirmeye daha göz attım. Farklı bir bakış açısı olarak; yazarın önsözünde söylediği gibi duyguların kaybolmaması ve doğallığı bozulmaması için üzerinde pek değişimlere duraksamalara uğramadan yazılmış, çevirmen de buna özen göstererek ele almış olsa gerek bu kitabı. Haliyle dil anlatımı beni de çok içine çekebilmiş bir roman değil. Kitap boyunca beni içine alamamış bu kitap yazarın önsözüyle tebessüm ettirdi, daha sıcak geldi :) Bunun dışında kitabı okurken duraksayıp düşündürten bir iki notaya değinmek istiyorum.
Montag, Faber ile işbirliği yapıp eşinin yanına döndüğünde yıllarca aynı ortamlarda bulunduğu insanlara bir öfke duyuyor, hatta tiksiniyor onlardan. Faber bunun üzerine '.... sen de düne kadar öyleydin.' dediğinde ise şunu çıkarıyoruz: Montag'ın onlara bir anda bu kadar öfke duymasının alt metninde kendisine olan kızgınlığı yatıyor. Bunca süre içinde tuttuğu, anlamlandıramadığı duygular dışarı çıkıyor ( zaten kendisi de bunu birkaç kelimeyle dile getiriyor). İlk başta okurken Montag'ın tepkilerini yersiz ve abartı bulsam da bunun üzerine biraz düşünce daha iyi hissedebildim o duyguyu.
Bir başka değinmek istediğim nokta: Kitapta büyük okurlar toplumdan dışlanıyor. Görmeleri gereken ilgiyi görmüyorlar (bilim insanları, sanatçılar, okurlar vb.) ki bu gerçek hayatta da biraz böyle değil mi zaten :) Bu kısmı okurken kitapları içlerinde barındıran insanların bunu nesillere aktarmaları ne kadar doğru olacak ne kadar yanlış olacak derken şunu fark ettim ki: yazının güvenilirliğini, sözlerinse değişime kolayca uğrayabileceğini akıllara getirerek bitirmiş yazar romanı.
DEĞERLENDİRME
Dil anlatımıyla olmasa da kurgusuyla -en azından- beni istediği yere çekmiş gibi görünüyor. Genel olarak okurken evet işte