Nur Değirmenci
@nrsndgrmnc
Acı çekmeyen için akıl vermek,
Yol göstermek ne kolay.
Ateş düştüğü yeri yakar.
İçi yananlar,yürek yangınına lafla merhem olmaktan,
Çılgınlığı İpek urganla bağlamaktan vazgeçerler.
Ağrı okuyup üflemekle geçer mi hiç?
Çeken bilir,boşuna konuşma.
Yüreğimin feryadı başka bütün sesleri bastırıyor.
Gülerken ağlamak,ağlanacak şeye gülmekten daha iyi değil mi?
Inanciyla, ahlakyla, vicdanyla, durusuyla, cesaretiyle, hedeferi ve emelleriyle “insan” konusmak lâzim..
Bu cümleden olarak, Osmanli nin başarı sırrı, savaslarda-zafer-lerde degil, abidelerde ve “abide insan’larda saklidir.
Bu sırrı yakalayip tek cümleye döken ise, maalesef “bizden biri* degil, yazar, ressam ve gezgin Antoine- Laurent Castellandir...
Sonra bir anda boşanan yağmur
Ey gök ne kadar gürültün varsa içimize boşalt
çünkü
Belki ancak ihtimal ki sen dindirirsin
Bir kurşunun ete saplanması gibi
Yüreğimize saplanan bu acıyı.