Nisa

sarılayım diye sana geldim oysa gördüm yapraksız bir dalsın umudumun gözünde sen ölümün gülümsemesisin
Şiir
Reklam
Çoğu insan dinlemez; yorumlar. Anlamak için değil, yerleştirmek için bakar. Seni bir kategoriye, bir tanıma, bir hikâyeye sığdırmaya çalışır. Ama insan, tanımlarla değil çelişkilerle yaşar. Bu yüzden seni sabit bir yerde görmek isteyenler, değiştiğini fark ettikçe seni anlamaktan vazgeçer.
Alıntı
gönlünün meylettiği şeyin sana kısmet olmayışı da ağır bir imtihandır
Alıntı
“Neydi kopan içimden Yıllar zincirinden Öldüm sanki yaşarken Kaçtım hemen o sahneden Kendimi buldum ben çalıştığım bu yerde Azalır acılar da belki gitgide”
Alıntı