N.
@nssn_a
Şu anda okuduğu kitap
İstenilmiş Cehalet1000Kitap
Kitap; itfaiyecilerin, yangına son vermek yerine yangını çıkaran bir topluluk olduğu dünyayı ele almış. Daha da garibi: kibrit kitapları yakmak için çakılıyor. Kitapsız mutluluk istenilen bu dünyada kitaplar için canını verecek insanlar da yok değil.
Ve tüm bu curcuna arasında itfaiyeci Montag...
Komşusu Clarisse sayesinde neredeyse her gün kendi elleriyle yaktığı kitapların ne anlattığını merak etmeye başlayan Montag, sürüp gelen bu düzene baş kaldıracaktır. Özgürlüğü elde edecek mi okuyup görün isterim. Kitap; istenilmiş cehaleti ve ateşe atfedilmiş görevi çok iyi anlatmış.
"Ateşin asıl güzel yanı sorumluluğu ve davranışların sonuçlarını yok etmesidir"
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ölümden dönmek... Atılacak birkaç adımın ötesinde yine ölümle karşılaşmaya rağmen ölümden dönmek.
Daha 29 yaşında yakalandığı bir hastalıktan dolayı öleceğini öğrenen adalet, ilk günahının ne olduğunu düşünür ve anılarında onun peşine düşer. En nihayetinde de bulur. İş bununla da bitmez. Mucizevi bir şekilde iğleştiğini ve ölmeyeceğini öğrendiğinde ilk günahını affetirmek için yollara düşer. Bu yolculukta kendini bulmakla kalmaz; aşkı ve yaşamı da bulur. Ama belki de geç kalmıştır.
Kitap; dukunmadan geçen bir yaşamı, genç bir kadın aracılığıyla bize çok güzel anlatmış. Okurken zamanın nasıl geçtiğini anlamadım. Yaşamın acı silsilesini ve çocukluğu çokça hissettim.
Kitapta da dediği gibi: kimsenin ikinci bir hayatı yok.
Geç olmadan yaşama dokunun.
Dinleyin ey atinalılar!
Antik yunan filozofları arasında en tanınmış kişilerden biri olan Sokrates'in düşüncelerini ve duruşunu çok iyi anlatmış bir kitaptı.
Gençlerin ahlaki değerlerini sarsmak ve yeni tanrıları tanıtmakla suçlanan Sokrates; çıktığı mahkemede harika bir duruş sergileyerek kendini ve öğretilerini savunduğunu görüyoruz kitapta.
Atinalı gençleri bilgi arayışına teşvik ederken ironik bir şekide kendini mahkemede bulmasından dolayı mıdır bilmem savunma boyunca takındığı ironik konuşma, ölüm cezasına rağmen bilgisini ve değerlerinin ne kadar kıymetli olduğunu gösteriyor bize.
Bunu yanı sıra kendini bir at sineğine benzetirken devleti de koca hantal bir ata benzetiyor. (muazzam)
Ve hepimiz biliriz: hiçbir at sineği atla uğraşmadan durmaz. Kimi zaman atı huysuz eder kimi zaman harekete geçirir. İşte Sokrates de cehalete karşı böyle bir tavır takınmış durumda. Takınmış olduğu bu tavrı belki de bu kitapta öğreneceksiniz.
Sonu ölüm olsa bile.
Teşekürler Platon.
"Hey Reis! Bizim Reis!"
Evimden uzak olduğum şu sıralar bu güzel kitapla karşılaşmış ve okumuş olmanın sevinciyle bu kitabın incelemesini yapıyorum. Herkesin övdüğü bu kitap gerçekten övüldüğü kadar varmış. Birçok duyguyu aynı anda hissedip yine bu duygularla durup derin nefesler alacağınız bir kitap. En azından benim için öyle idi.
Kitap; Welton Akademisinde okuyan bir gurup öğrenci ve okullarına yeni gelmiş bir öğretmeni konu alıyor. Disiplin ve katı kurallarla yönetilen bir okul, öğrencilerin ne istediklerini umursamayan aileler ve fikirleriyle öğrencileri büyüleyen bir öğretmen... Bunların sonucunda halihazırda ortaya çıkmış bir dernek: Ölü Ozanlar Derneği.
"Carpe Diem (Günü Yaşa) "
Bu sözü özümseyen Ölü ozanlarımızın ve bu sözü özümseten öğretmenimizin hikayesi okunmya değer.
Dikkat SPOİLER!
Kafka'nın bir devinimi ele aldığı Distopik romanı 
Dava ; Bir sabah evinde yabancı adamlar ve bilinmeyen bir suçlamayla uyanan Josef K. ile başlıyor. Ve tam da otuzuncu yaş gününde bir suçlama ve dahi dava ile karşı karşıya kalan ana karakterimiz, tıpkı bizim gibi ne ile suçlandığını bilmiyor.
Kitaptaki dava aslında bir süreç ve kitap bu süreçten ibaret. Bu süreç kimi zaman canımızı sıkıp sinirlerimizi bozabiliyor tabii. (Ben okurken çok sıkılmıştım.)
Gelelim karakterlere:
Sanığımız Josef K.'yı tanımlayacak olursak: Sistemin içerisinde ve sistemi yenmeye çalışan ama maalesef sistemi yenemeyen bir adam.
K.'nın hayatına girip çıkan kadınlar( Bayan Brustner, Mübaşirin karısı, Leni): Aslında bu yan karakterler kitabın bağlayıcılığını ve sürekliğini sağlıyor. Bir nevi K.'yı davaya bağlı kılıyorlar.
Tabi mahkemeye bağlı olan adamlar ve süreci yöneten adamları da unutmamak gerek: Bu kişiler ise yozlaşmış ve Bürokrasi kurbanı insanları tanımlıyor.
Sonuç olarak; otuzuncu yaş gününde başlayan bu dava otuz birinci yaş gününde sona eriyor. Tıpkı K.'nın tabiri ile "Bir köpek gibi!" ölümle.
Dava ; Bir sabah evinde yabancı adamlar ve bilinmeyen bir suçlamayla uyanan Josef K. ile başlıyor. Ve tam da otuzuncu yaş gününde bir suçlama ve dahi dava ile karşı karşıya kalan ana karakterimiz, tıpkı bizim gibi ne ile suçlandığını bilmiyor.
Kitaptaki dava aslında bir süreç ve kitap bu süreçten ibaret. Bu süreç kimi zaman canımızı sıkıp sinirlerimizi bozabiliyor tabii. (Ben okurken çok sıkılmıştım.)
Gelelim karakterlere:
Sanığımız Josef K.'yı tanımlayacak olursak: Sistemin içerisinde ve sistemi yenmeye çalışan ama maalesef sistemi yenemeyen bir adam.
K.'nın hayatına girip çıkan kadınlar( Bayan Brustner, Mübaşirin karısı, Leni): Aslında bu yan karakterler kitabın bağlayıcılığını ve sürekliğini sağlıyor. Bir nevi K.'yı davaya bağlı kılıyorlar.
Tabi mahkemeye bağlı olan adamlar ve süreci yöneten adamları da unutmamak gerek: Bu kişiler ise yozlaşmış ve Bürokrasi kurbanı insanları tanımlıyor.
Sonuç olarak; otuzuncu yaş gününde başlayan bu dava otuz birinci yaş gününde sona eriyor. Tıpkı K.'nın tabiri ile "Bir köpek gibi!" ölümle.