Fakat düşünceler bile, ne kadar güçsüz görünürse görünsünler, bir şeyleri düzeltmeye gerek duyarlar, aksi halde sapmaya ve kendi etraflarında amaçsızca dolanmaya başlarlar, onlar da boşluğa tahammül edemezler.
Rembrandt, Beethoven, Dante ya da Napolyon gibi tarihi karakterlerden haberi olmayan birinin, kendini dünyanın en önemli adamı zannetmesinden daha doğal ne olabilir ki?