Eğer bir şey öğretiyorlarsa, bunu papağan gibi ezberletiyorlar. Halka düşünmeyi öğretmiyorlar. Ona hayatın anlamını çözmeyi öğretmiyorlar. Halkın içindeki manevi güçleri uyandırmıyorlar. Ve milyonlarca nüfus, tıpkı milyonlarca dönüm verimli toprağın sürülmemiş ve ekilmemiş durduğu gibi duruyor.
Sayfa 19
Gerçek kalkınma, sadece devlet eliyle değil, aydınların bireysel fedakarlığı, ahlaki eğitim ve toplumsal yaraların içeriden sarırmasıyla mümkündür.
Sayfa 12
İnsanın kafasını boşaltıp... neşeyi değilse bile, en azından huzuru aramayı öğrenmesi şart.
Sayfa 83
Dünyayla aramızda gümüş rengi yağmurdan bir perde. Sessiz otururuz... Sessizliği paylaşırız... El ele tutuşuruz... Konuşmaya ihtiyaç duymayız...
Sayfa 46
Kendine fazla güven, sizin kuşağın çirkin niteliklerinden biri. Biri o, biri de körlük.
Sayfa 40