bilim kurguyu sevdiren kitapBilim-Kurgu
Puan vermedi·712 syf.·
Beğendi
·2025 11. kitabı
Öncelikle kitabın konusundan bahsedeyim:
Kitap bir çöl gezeni olan Arrakis'te geçer. Bu gezegen aynı zamanda uyuşturucu etkisi olan baharatın ana merkezidir. Kitap Atreides ailesinin Arrakis'teki yönetimi devralmasıyla başlıyor. Bundan sonrası ise entrikalar, politik hamleler, ihanetler ve mücadelelerle devam etmekte.
Kitabın arkasında bazı kritik karakterleri tanıtan ve kitabı daha iyi anlayabilmemiz için minik bir sözlük mevcut. Bununla da bitmiyor, evreni zihnimizde daha iyi canlandırabilelim diye en arkada gezenin haritasına da yer verilmiş.
Çok sürükleyici bir kitap, okurken asla sıkılmadım. Ne kadar bazı şeylerin sonuçları tahmin edilse de beş serilik bir kitap olduğu için bir anca okumak istedim. Seriyi bitirmeyi sabırsızlıkla bekliyorum. Normalde bilim kurgu okuyan biri değildim ancak bu kitap bana bilim kurguyu sevdiriyor diyebilirim.
Okurken size yardımcı olabilecek bazı detaylardan bahsedeyim:
Kitabı okurken çok fazla kişi ismi ve terimler olduğundan not alarak sonrasında bu notlara dönüp bakarak okuduğum bir kitaptı. İşinizi kolaylaştırması adına size de öneririm.
Kitaptakilerin ana hedeflerini incelediğimizde
Atreides ailesi: Arrakiste gğvenli bit yönetim kurmak.
Harkonnen ailesi: Güce ve baharat ticaretine sahip olmak.
Bene Gesserit: Genetik planlarını tamamlamak ve kehaneti gerçekleştirmek.
İmparator: Gücünü tehdit edenleri kontrol etmek.
Fremenler: Gezegenlerini dönüştürmek, özgürlük ve kehanetin gerçekleşmesini beklemek.
Dune'daki üreme sistemi nasıldır?
Üreme sadece biyolojik değil politik bir strateji olarak görülür
Bene Gessserit tarikatı nesiller boyunca üremeyğ kontol ederek - genetik seçimle- beklenen kişiyi yaratmayı hedefler.
Yani üreme burada kontrol edilen planlı bir araçtır. Kadınlar belirli kişilerin çoccuklarını taşırlar
Spoiler İçerir!
Puan vermedi·517 syf.·
2025 6. kitabı
kitaba başlamadan önce beklentim çok daha üstündeydi fakat çok etkilemese bile beni, kitabı sevdim diyebilirim.
martin'in karakter gelişimini yoğun ve gerçek anlamda yavaş bir şekilde hissediyoruz. özellikle martin'in yazma serüvenine başlayıp da sonunda isteği olan yazdıklarının kabulü,kitabın yaklaşık olarak son seksen sayfasında. bunu ilk başlarda yazarın fazla uzattığını düşünsem de bu şekilde aslında kahramanımızın sabrını ve hayallerine bağlılığını daha iyi anlamış oldum.
kendine güven tek başına yeterli değildir. bu güveni kendinde pekiştirebilmesi için insanın insanüstü bir çaba sarf etmedi gereklidir. özellikle de sıfırdan başlıyorsan hayata.
martin kendine inanmıştı. sadece kendinin inanmasını yeterli buldu. ablası, sevgilisi, değer verdiklerinden yazdıklarına ve çabasına güvenmemelerini umursamadı, ve artık geç de olsa istediğine kavuştu. müthiş bir azim hikayesi.
martin üne kavuştuktan sonra onu reddeden herkesin başına üşüşmesi, o açken kimsenin onu görmeyip de sırf gazetelerde, çok satanların en üstlerinde kitapları var diye herkesin sıraya girmesi tam bir popüler kültür kölesi üst tabakayi gösteriyor. hepsi duygudan yoksun, kendi fikirlerini üretemeyen sadece ve sadece para ve şöhret peşinde hayatını devam ettiren bir topluluk. martin bunu kitaplarla tanıştıktan sonra fark ediyor o çok özendikleri aslında hiçden ibaretmiş. asıl samimi ve ait olduğu yerin geldiği at tabaka kalmasını düşündü böylece. çünkü oradaki insanlar martin'i martin olduğu için seviyorlardı.
birini sevebilmek için onun değişmesini istiyorsak, başkalarının görüşlerine önem veriyorsak aksi takdirde de terk etmeye hazırsak gerçekten seviyor muyuz?
yoksa sadece birini baştan yaratma ve arzu edilme dürtüsünü aşk mı sanıyoruz?
sanıyorum ki ruth'un martin'e olan hisleri bu