Victor Hugo'nun çarpıcı dilini bu kitap ile keşfetme şansı buldum. İş bankası yayınlarının dönemin koşulları ile alakalı bilgi vermesiyle kitabın etkisi artıyor. Karakterin sesinden okuduğumuz kitaptaki tahliller öyle gerçekçi ki onunla ümit edip yine onunla hayattan bağı koparıyoruz. Aynı zamanda karakterin beklenmedik tavırları ile olayın içinde olmadığımız müddetçe hissetmemizin tam anlamıyla gerçekleşemeyeceğini anlatıyor. Yazarın eleştirel bakış açısının kuvvetli oluşu dönemler arasında karşılaştırma yapmamızı sağlıyor. Evet bulunduğumuz süreçte idam yok fakat kaçımız birbirimize düşünceler aracılığıyla saldırıp öldürmediğini söyleyebilir ki?