Nur
@nur_agb
Herkes kendi uçurumunu yüreğinde taşır..
Etrafımızda ölümü hatırlatmayan acaba ne var? İçinde oturduğumuz, üstünde yatıp kalktığımız, giyip çıkardığımız, bütün yiyip içtiğimiz şeyler hep hayatın enkazı değil mi? Ölüm nasıl unutulur?
Reklam
Özellik ve üstünlük ölçülerini açıkça göğüslerinde taşıyanlar, onu tanıtmak için insanların görmesini sağlamaya çalışanlar, o erdemlerinden kendileri de kuşku duyanlardır.
Ölüm olduğu için doğumu acı ve anlamsız bir zulüm sayar.
Yüce dünya içinde O; O, bir insan. Silahlı bir insan. Açık ve masmavi göğün altında ölen ve öldüren bir insan. Kuşlar ondan çok daha mutluydular. Tanrının dünyayı yalnızca kuşlara, kelebeklere, çiçeklere bırakması gerekirdi. İnsanıysa...
Kimsenin kimseye ayıracak vakti yok artık.
Reklam