Hayatınız genellikle, “varlığı acı vereni” uzaklaştırmayı deneyerek geçiyor ve özellikle “yokluğu acı veren” şeklinde daha fazla acıya sahip oluyorsunuz.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Psikolojik sorunun işlevi ve kişinin hayatının aldığı şekil arasındaki ayrım metaforik olarak savaş alanında mücadele eden savaşçıya benzetilebilir. Savaş iyi gitmemektedir. Kişi daha sert savaşır. Kaybetmek ezici bir seçenektir, ancak savaşan kişi savaşı kazanmadıkça kıymetli bir hayat yaşamanın anlamsız olduğunu düşünür. Bu yüzden savaş devam eder. Bu kişinin bilmediği şöyle bir gerçek var ki; herhangi bir zamanda savaş alanından çıkıp şimdi hayatını yaşamaya başlayabilir. Savaş halen devam ediyor ve savaş alanı halen görünüyor olabilir. Savaş alanı, savaşın devam ettiği zamandan daha çok görünür hale de gelebilir. Ancak savaşın sonucu artık önemli değildir ve mantıklı gibi görünen "önce savaşı kazanıp sonra gerçekten yaşamaya başlama" sıralaması terk edilir.
Öfke doluyuz. İlk yapılması gereken şey öfkemizi tanımak ve onun bize söylemek istediğini anlamaktır. Öfkeden kurtulmak değil, öfkenin söylemek istediğini anlamak ve üzerinde düşünüp farkına varmak. Farkına varabilmek için de kişinin ara sıra bir adım geri atıp dışarıdan bir gözle kendine bakabilecek bir varoluşa ulaşması gerekir.