“Bugün anne öldü. Belki de dün, bilmiyorum .Bakımevinden bir telgraf aldım. ‘Anneniz vefat etti. Cenaze yarın. Saygılar.’ Bundan bir şey anlaşılmıyor belki de dün ölmüştür.”
Albert Camus’un şüphesiz en çok ses getiren yapıtıdır ;Yabancı. Toplum ve toplumu oluşturan, insana dair ve insanlar tarafından oluşturulmuş değerlere uyumsuz davranan bir kahraman ile baş başa kalmaktayız. Herkes toplumun yaptığı şeyleri yapmalı mı , biri öldüğünde ağlamalı mı ya da toplum önünde acımızı onlara sanki bir oyuncuymuş gibi göstermekte zorunlu mu? Sorularına yanıt veren bir kitap bence . Yazar çok güzel bir şekilde anlatmış bize farklı olmayı. Önemli olanın farklılık karşısında farklıyı kavrayıp özü bulmaktı sanırım.
Taraf tutmadan, yargılamadan ,empati yaparak okunduğunda özü kavrayacağımızı söylemek isterim. Kitabı bu şekilde okuyarak bitirdiğimizde asıl amacın yani bize verilmek istenen mesajın ne olduğunu anlayabiliriz.
Değinmek istediğim bir diğer şey ise kitabın adı ve içinde anlatılanların son derece uyumlu olmasıdır. Camus bunu o kadar güzel başarmış ki acaba başka ne olabilirdi bu romanın adı diye düşünmeye başlasak başka bir ad koyamazdık diye düşünüyorum.
Roman Mersault’un annesinin ölümü ile başlıyor. Mersault’un annesinin ölümünün sıradan bir olaymış gibi görmesi kitabın adı ile karakterin uyuştuğunu daha ilk satırlardan gösteriyor bize Camus. Mersault topluma yabancılaşmış, hiçbir şekilde toplum kavramlarına kafa yormayan ve standart bir insan olmaktan çıkan bir karakter. Bu yüzden toplum onu yabancı olarak görmekte. Umursamaz , ilgisiz bir karakterdir Mersault. Sıradan bir hayatın içindeki tek yabancı desem yanlış demiş olmam sanırım. Herkese hatta en çok kendisine yabancıdır bu karakter. Bu kitabı okuduğumuzda hayatta bir insanın etrafa karşı ne kadar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sanırım benim için her söyledikleri doğru. Hiç
arkadaşım yok. Bunun da benim anormal olduğumu kanıtladığı
varsayılıyor. Fakat tanıdığım herkes bağırıyor vahşiler gibi, dans ediyor ya da birbirini dövüyor. Dikkat ettin mi, bugünlerde insanlar
birbirilerini nasıl incitiyorlar?