Büşra
@nurs67
Yağmurda ıslak bir kediye puslanmıyorsa gözleriniz,aşk sözlerini sakının siz..
48 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
“Sabır bir ağaç gibidir, kökleri acı ama meyveleri çok tatlıdır.” Kitapta beni etkileyen en güzel cümle buydu. Hayatımda en çok hatırlayacağım cümlelerden biri de bu olacak.
Polisiye,gerilim türünde kesinlikle en sevdiğim yazarlardan biridir Marrio Mazzanti’dir. Anlatım tarzı, kurgusu, her bir ayrıntıyı akıcı dille anlatması gerçekten olayların içişindeymişsiniz gibi hissettiriyor.
Mesleğinden emekli olmuş Claps’e çözümlenemeyen bir cinayet için başvuran Sensi artık olayların içine onu da dahil etmiş oluyor. O ise katile “Canavar” lakabını takıp mükemmel zekasıyla hemen işin içine giriyor. Olaylar böylelikle yavaş yavaş ortaya çıkmaya başlıyor. Günümüzün en büyük sorunlarından biri olan pedofili, sapkınlık, iğrençlik ile ilgili bir kitap. Kitabın bazı yerlerinde ciddi anlamda tiksinti duyup ağlamamak için zor duruyorsunuz. Okudukça nefret ediyorsunuz hayattan. İğrençliklerini zevk adı altında tanımlayan herkesi bu dünyadan yok etmek istiyorsunuz. Keşke çocuklar hep güvende olsa keşke hep koruyabilsek onları tüm iğrençliklerden, kötülüklerden.. Ama bu zihniyette ki insanların önüne geçemiyoruz maalesef..Tam anlamıyla kökünü kurulamıyoruz, kurutmaya müsade etmiyorlar!
Kısaca kurgusu yine harika olan bir kitap. Sonu ise aşırı şaşırtıcı şekilde bitiyor. En büyük fedakarlığa şahit oluyorsunuz belki de. Psikolojik gerilim seven herkese öneririm. Akıp gidiyor kitap...
“Öteki” olanlar aslında bizsek.. Ya öteki diye adlandırdıklarımız aslında gerçek hayatı keşfetmişlerse..
Ben kitabı tarif edecek bir kelime bulamıyorum. Okurken olaylara canlı kanlı şahit oluyormuşum gibi hissettim. Kahramanın küçüklüğünden beri yaşadığı onca sorun, her şeye rağmen dik duruş, aşık olma, psikoloji bölümünü okurken birden konulan şizofreni teşhisi, 80’li yılların binbir zorluğu... Yine de her şeye rağmen hayata karşı galip gelmek ve bir anda yenilmek..Gerçekten muazzam anlatım, olayların ise gerçek yaşanmış olmasıyla birlikte sizi sizden alıyor.
Bir insanın sizi kaç kere öldürebileceğini düşünüyorsunuz? Ölmek sadece fiilen olan bir şey midir? İnsan yaşarken de ölebilir.. Bu kitaptan çok şey öğrendim. Anlatımı muazzam. Gerek alıntılarıyla gerekse yazarın kendisinden kattıklarıyla baş döndürücü. Emeğinize sağlık. Kesinlikle okuyun. Çok şey öğreniyorsunuz..
Öncelikle Sarah Jio gerçekten tüm takdirleri hakeden bir yazar. Çünkü kitaplarının hepsinde olayı tüm damarlarınızda hissedip, sanki olayı yaşıyormuşçasına hissini çok güzel veriyor.
Kitaba gelecek olursak tabiki okurken kapılıp gidilen bir kitap. Evlenmek üzere olan bir kızın arkadaşının ısrarıyla Bora Bora Adalarına gitmesi ve orada hiç beklemediği bir duyguyu yani aşkı bulmasını konu ediniyor. Sonuna doğru ise ister istemez bir hüzün kaplıyor içinizi. Aslında bize imkansız görünen hiçbir şeyin imkansız olmadığını anlatmaya çalışıyor. Sabrım sonunda muhakkak güzel günler bizi bekliyor oluyor. Ve en önemlisi de ne olursa olsun en yakınım dediğin insanlara bile güvenmemeyi öğütlüyor bize.
Ben çok beğenerek okudum. Eğer vaktiniz varsa bir günde bile bitirebilirsiniz. Keyifli okumalar.
Bilmem ki nasıl anlatılır bu kitap.. Bıraktığı etkinin hiçbir tarifi olamaz belki de. Kapağını ilk açtığınız andan itibaren yüreğinizi dağlamaya yetiyor aslında. Bir insanın canını almak bu kadar kolay mı? İşledikleri suçların gerçekten olup olmadığı bile belli olmadan sırf ders çıkarılsın diye ona emanet edilen o canı, ağızdan çıkan iki üç sözcükle tek bir kişinin kararına bırakıp ondan almak kolay mı? Çok yüksek kademede bir insan olmadığı için bu hayatta, canına kıymak bu kadar kolay mı? Şu an bunların yaşanmıyor olmaması bunların yaşanmadığını ifade etmiyor. Paris’in o mükemmel görüntüsü belki de geçmişini kapatmaya çalışıyordur. Belki de yapılan tüm o şeylerden utandığı için böyle güzel görünmeye çalışıyordur.
Bir insanın canını almak kolay değildir. Ailesi, arkadaşları, çocukları, eşi ve geride bıraktığı diğer tüm sevdiklerini düşünmeden hareket etmek vicdansızlık bir kenara kafada bulunan en önemli organın yokluğunun göstergesidir. Belki şimdi idam yok ama insan insanın canına daha rahat kıyıyor, her şeyden yoksun insanlar tarafından... Ne yazık ki! O her şeyden yoksun insanlar o pislik düşüncelerini idam etseler keşke. Keşke...
Puan vermedi·56 syf.··
Beğendi
·2019 7. kitabı
·14 saatte okudu
·Okunma: 30 Kasım 2019 16:01
Kin,kıskançlık ve yalan... Gerçek yaşamın bunlardan ibaret olduğunu sanan bir kadının ne olursa olsun hep bu şekilde anılmak istemesinin sonucunda ona hiçbir şey katmadığını sadece hatasının bedelini kendinin ödediğini gözler önüne sürüyor. Hayatı hep şatafat içinde geçen, yalanlarla mutluluğu yakalayan,kendisiyle hiç tanışmadan,hep sahtelikten beslenmenin sonuçlarının sadece kendisine zararı olduğunu yazar çok güzel betimlemiş. Hepimiz ilk önce kendimizi tanımalı kendimizle vakit geçirmeyi öğrenmeliyiz. Yalnızlık hepimizin gözünü korkutsa bile bunu öğrenmek zorundayız. Çünkü hiçbir şeyin kalıcı olmadığını, gün gelip uğrunuzda ölebilecek kişilerin bile sizi ilk düşüşünüzde nasıl bırakabileceğini öğrenmek zorundayız. Her insanın kendinden başka kimsesi yoktur aslında. Yalanlarla ne kadar yaşayabilir ki insan? Yalanlar ne kadar mutlu edebilir insanı? Aslında bunların mutlu ettiğini düşünmekse en acı vereci şey değil mi? Önce kendimiz olmalıyız,tanımalıyız kendimizi, sonra en çok vakti kendimizle geçirmeliyiz. Ve hayatımızı insanlara kanıtlamak niyetine girip sahteliklerle yaşamak yerine, hep doğru yolda olup kendi mutluluğumuzu düşünmeliyiz. Gerçekten bir solukta okunan bir kitap. Mutlaka okumalısınız. Çünkü insana bir sürü şey katıyor ve düşündürüyor. Çok kıymetli kitaplardan biriymiş. Geç kalmayın okuyun.
