Üzgünüm, ama yüreğim hafif, hüznüm aydınlık,
Hüznüm hep seninle dolu,
Seninle, bir tek seninle… Ve bu tasa,
Bu hüzün hiç acı vermiyor bana,
Ve kalbim yine yanıyor, yine seviyor, zira
Sevmemesi mümkün değil bu kalbin.
… hayatımın ilk yarısını bir başkası olmak istediğim için kendim olamadan, ikinci yarısını da kendim olamadığım yıllar için pişman olduğum için bir başkası olarak geçirecektim.