Üzgünüm, ama yüreğim hafif, hüznüm aydınlık,
Hüznüm hep seninle dolu,
Seninle, bir tek seninle… Ve bu tasa,
Bu hüzün hiç acı vermiyor bana,
Ve kalbim yine yanıyor, yine seviyor, zira
Sevmemesi mümkün değil bu kalbin.
Sayfa 95
… hayatımın ilk yarısını bir başkası olmak istediğim için kendim olamadan, ikinci yarısını da kendim olamadığım yıllar için pişman olduğum için bir başkası olarak geçirecektim.
Sayfa 186
Sinemadan çıkan kalabalığın yüzünde bir hikâyeye gırtlaklarına kadar gömülebildikleri için kendi mutsuzluklarını unutan insanların huzuru vardı. Hem burada, bu sefil sokaktaydılar, hem de orada, içinde olmayı isteyiverdikleri o hikâyenin içinde.
Sayfa 203
Bir şeyi tanımak istiyorsan önce onun sınırlarını tanı. Gerçek doğası ancak sınırları zorlandığında görülebilir.
Sayfa 210
Sadece gözlemci olmakla yetinirsen kendi hayatını daima ıskalarsın.
Sayfa 61