Nusret AVCI
@nusretavc
163 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Ben ilk adımı attığımda ikinci adımı da düşünürüm. Başka türlüsü elimden gelmez. Ben ilk adımı attığımda, onuncu, yüzüncü, bininci adımımı da bilirim. Zaten birkaç adım sonra sen sen değilsindir. Adımları atan sen değilsindir. Tetiği çeken sen değilsindir. Ama göz, sen istesen de istemesen de, yolları, dönemeçleri, yarları, dorukları görür ve böylece belleğine geçirir. Hayat dediğin de bundan başka nedir ki?
Bizim eski kitaplarımız şöyle der: İnsan yurdunu bırakıp gider mi? Bu dağlar senin yurdundur. Kurt sürüye daldı diye insan sürüyü bırakıp gider mi? Kuzular, toklular, koçlar, koyunlar tümü senindir. İnsan ağlar oldu diye dizlerini döver mi? Söyle, döver mi? Akılsız kafasını taşa vurur mu? Oturup düşünmez mi? El ele vermez mi? Yaralıyım, yaralısın, yaralı, demez mi? Hiç mi bi'şey demez, hiç mi konuşmaz, hiç mi hiç mi hiç mi...
Karlar üzerine yazabilir, karlar üzerinde uyuyabilirim. Kimseye ihtiyacım yok. Yalnızca bu insanlara ihtiyacım var. Onlar da benim gibi acı çekiyor çünkü. Onları yalnız ben anlarım. Hayır, anlayamam. Onları ben de anlayamam. Bana boş gözlerle bakıyorlar. Konuştuğumda ne bir soru soruyor, ne gülüyor, ne de ağlıyorlar. Şaşkın gözlerle bana bakıyorlar. Şaşkın gözlerle onlara bakıyorum. Onların gözüyle bakmak istiyorum. Kendime, onlara, dünyaya.
Reklam