Bu dünyada herkesin bir benliği, bir şahsiyeti vardır.Herkes bir işe yaramak ister. Herkes bir işe yarar. Eğer bir insan kendini küçük, faydasız görüyorsa, bu belki de onun suçu
değildir. O da bir iş yapmak, o da bir şey başarmanın gururunu duymak istemez mi?
Özlemişim. Gerçekten çok Özlemişim başkomiser nevzat'ı. Önceki iki kitabında eski tadı alamamistim ama bu kitap beni geçmişe götürdü. İstanbul hatırası havası aldim ve bu kitabı da çok beğendim. Yine çok iyi kurgu ve anlatım... Artık başkomiser nevzat da teknolojiye uyum sağlar belki...
Ye, iç, doğru ama yaşa değil ama dua et var. Yani keyfine bak, yanlışı görme, sesini çıkarma, kimseyi umursama. Sana ne! Bırak. Devran dönsün sonra vicdan azabı duymamak için de işi tanrıya yükle...