" İnsanın mutlu olması ve bu mutluluğu başkalarına da vermesi bazen ne kadar kolay oluyor! diyordu. Hep böyle , evet tam da o anda olduğu gibi yaşamalıydı insan. Ama gerçek hayat bu değildi. Mutluluğun yanısıra, peşini hiç bırakmayan, insanın ruhunu , bütün hayatını mahveden felâketler, mutsuzluklar da vardı."
"Neden böyle olur bu insanlar? Kendi kendine kızıyordu: " Sen ona iyilik edersin, o sana kötülük . Utanmak, arlanmak bilmiyorlar.Sanki kural bu imiş. Hep kendilerini haklı görürler. Herkes onlara kul-köle olsun. Kul-köle olmazsan zorla yaptırırlar bunu. "