-Tutamak sorunu.İnsanın bir tutamağı olmalı.
-Anlamadım.
-Tutamak sorunu dedim.Dünyada hepimiz sallantılı,korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz.Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır.Tramvaylardaki tutamaklar gibi.Uzanır tutunurlar.Kimi zenginliğe tutunur.kimi müdürlüğe;kimi işine,sanatına.Çoçuklarına tutunankar vardır.Herkes kendi tutamağının en iyi,en yüksek olduğuna inanır.Gülünçlüğünü fark etmez.Kağızman köylerinden birinde bir çift öküzüne tutunan bie adam tanıdım.Öküzleri besiliydi,pırıl pırıldı.Herkesin,"-Veli ağanın öküzleri gibi yoktur,".demesini isterdi.Daha gülünçleri de vardır.Ben toplumdaki değerlerin ikiyüzlüğünü,sahteliğini,gülünçlüğünü göreli beri,gülünç olmayan tek tutamağı arıyorum:Gerçek sevgiyi! Bir kadın.Birbirimize yeteceğimiz,benimle birlik düşünen,duyan,seven bir kadın!