mutlaka okuyunDuygu ve Düşünce
Kaç defa kitap a yönelsemde almadan geçmiştim fakat bugun içimdeki o ses durmadi ve iyiki almışım beni şimdiden içine alıp gözlerimi kapatıp o anları yaşatmaya başladı gerçekten hiç birşey hatta evet okuduğunuz kitaplar bile size iyi hissettirmiyorsa mutlaka alın ve okuyun bitince duygularımı tekrar anlatacağım inşallah
Konusu kısaca
Bir kasabadaki hastanenin Altıncı Koğuş adı verilen akıl hastaları bölümünde geçen hikâyede, doktor Andrey Yefimiç Ragin ile hasta İvan Dmitriç Gromov arasındaki diyaloglar merkezdedir. Doktor başlangıçta pasif, kaderci ve “her şey zaten anlamsız” düşüncesindedir. Zamanla bu koğuşa ve özellikle Gromov’un fikirlerine ilgi duyar, ama sonunda kendisi de “hasta” ilan edilip aynı koğuşa kapatılır.
Bu kitap en çok şuradan vurur:
“Dışarıdaki düzen aslında içeridekinden daha akılcı mı?”
Çünkü doktorun dış dünyası da en az koğuş kadar anlamsız ve acımasızdır.
İnsan bazen dünyayı anlamak yerine, onu “önemsizleştirerek” kendini korumaya çalışıyor. Yani “nasıl olsa her şey boş” demek, ilk bakışta felsefi bir olgunluk gibi duruyor. Ama Çehov bunu tersine çeviriyor: Bu tavır, aslında hayatın içindeki acıya, sorumluluğa ve eyleme kapıyı kapatmak. Bir tür zihinsel kaçış.
Koğuştaki Gromov ise bunun tam karşı kutbu gibi. O daha “canlı” bir bilinç taşıyor; acıyı hissediyor, tepki veriyor, itiraz ediyor. Ama ironik olan şu: toplum onu deli sayıyor. Burada Çehov’un rahatsız edici sorusu ortaya çıkıyor: Eğer duyarlılık “delilik”, kayıtsızlık “normallik” ise, normalliğin kendisi ne kadar sağlıklı?
Benim okuduğum kadarıyla kitap şu fikri dayatıyor:
İnsan sadece düşünerek değil, dünyayla temas ederek var olur.
Temas kesildiğinde (duygu, sorumluluk, eylem), felsefe bile bir tür uyuşmaya dönüşüyor.
Çıtır okumalık bir kitap ama çok yüksek beklentiye girmemek lazım…10/6.5
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
༼NE YAPTIĞINI BİLİYORUM༽1000Kitap
•KONUSU: Tipik bir İngiliz kasabasında vahşi bir cinayet işlendiğinde, geçmişinden kaçan BBC spikeri Anna Andrews bu haberi sunmak zorunda kalır; davanın başındaki Dedektif Jack Harper ise Anna’nın bu olayla tekinsiz bir bağı olduğundan şüphelenmektedir. Olaylar hem Anna'nın hem de Jack'in bakış açısından, "Kocam bir yalancı" ve "Karım acımasızdır" itiraflarıyla şekillenirken, her iki anlatıcının da güvenilmezliği okuyucuyu sürekli ters köşeye yatırır. Kimin doğruyu söylediğini asla kestiremediğiniz bu tehlikeli kedi-fare oyununda, geçmişin karanlık günahları gün yüzüne çıktıkça herkes birer şüpheliye dönüşecektir.
•YORUMUM: Yazardan okuduğum 2. kitabı. Yinede 
Güzel Çirkin kitabının yeri bende ayrı olucak. Tabi en başta gün gibi ortada olan 2 kişiden şüphelenmedim. Bunlara biri oyun oynuyor dedim. Bir yandan da, Anna’nın bahsettiği o geçmiş olayı merak ediyordum. Sonra olayı öğrenince... Bu kız neden böyle oldu, demeden de edemedim. Onun o hale gelmesi bir yandan da ailesinin suçu bence. Katili öğrendiğimde o kadar da şok yaşamadım. Yinede, yazar o karakterin bakış açısından öyle bir yazmış ki, etkilenmedim değil (・∀・) Tabi, asıl düşündüğümün aksine o kişinin böyle şeyler yapması... Cidden son sayfalara kadar gerçek ortaya çıkmıyor resmen... Sadece, 2 tahminimden biri tuttu diye 1 puan kırıyorum •́ ‿ ,•̀ Ve son... Sonu benim için iyiydi ve, “ Bir insan, sevdiği biri için böyle birşeyi cidden yapabilir mi,” dedim. “Bu kadar ileri gidebilir mi,” dedim. Kitap; akıcı, etkileyici, gizem-gerilim seven için birebir bir kitap( ꈍᴗꈍ) Diziside varmış, onada yakında bakarım ve onun atmosferi kitaba göre daha güzelmiş gibime geliyor.
Güzel Çirkin kitabının yeri bende ayrı olucak. Tabi en başta gün gibi ortada olan 2 kişiden şüphelenmedim. Bunlara biri oyun oynuyor dedim. Bir yandan da, Anna’nın bahsettiği o geçmiş olayı merak ediyordum. Sonra olayı öğrenince... Bu kız neden böyle oldu, demeden de edemedim. Onun o hale gelmesi bir yandan da ailesinin suçu bence. Katili öğrendiğimde o kadar da şok yaşamadım. Yinede, yazar o karakterin bakış açısından öyle bir yazmış ki, etkilenmedim değil (・∀・) Tabi, asıl düşündüğümün aksine o kişinin böyle şeyler yapması... Cidden son sayfalara kadar gerçek ortaya çıkmıyor resmen... Sadece, 2 tahminimden biri tuttu diye 1 puan kırıyorum •́ ‿ ,•̀ Ve son... Sonu benim için iyiydi ve, “ Bir insan, sevdiği biri için böyle birşeyi cidden yapabilir mi,” dedim. “Bu kadar ileri gidebilir mi,” dedim. Kitap; akıcı, etkileyici, gizem-gerilim seven için birebir bir kitap( ꈍᴗꈍ) Diziside varmış, onada yakında bakarım ve onun atmosferi kitaba göre daha güzelmiş gibime geliyor.Bu Neydi Şimdi?!!·304 syf.·
7/10
2026 44. kitabı
Gece Yarısı Kütüphanesi kitabını aşırı popüler olmadan önce okuyan şanslılardanım. İlk okuduğumda bayılmıştı. Ama tekrar okuyunca o kadar sevemedim. Ama bu kitap bambaşkaydı.
İyi anlamda sevdim diyemem ama sevmedim de diyemem. Gene post-it doldurduğum bir kitap oldu. Ama okurken sıkıldım. Sonlara doğru ilginçti. Ve olmasını istediğim olay gerçekleştiği için fazla puan kırmadım. O konuda spoiler vermeyeceğim. Wilbur hariç herkesi sevdim. Gene de aşırı sevdiğim bir karakter olmadı.
Gece Yarısı Kütüphanesi'ni sevenler okuyabilir. Onun dışında okumak isteyenler kendileri bilirler. Almaya fazla gerek yoktu bence. Kitaba puanım 7. Herkese iyi okumalar dilerim.
No commentAlıntı
Milyon Dolarlık Yalan, tam anlamıyla bir oturuşta bitirilecek, yüksek enerjili ve bol atışmalı bir "nefretten aşka" hikayesi. Kitabın en büyük artısı, klişe bir zengin adam-fakir kız hikayesi gibi başlasa da karakterlerin arasındaki o kıvılcımlı ve hazırcevap diyalogların okuyucuyu hiç sıkmaması. Emery’nin dik duruşu ve Callum’un o karanlık, korumacı alfa tavrı türe bayılanları kesinlikle tatmin edecek cinsten.
Eğer mantık hatalarına çok takılmadan, sırf eğlenmek, heyecanlanmak ve hızlı akan tutkulu bir aşk oyunu okumak istiyorsan, bu kitaba kesinlikle şans vermelisin. 
Milyon Dolarlık Yalan
Milyon Dolarlık YalanPanik yapmayın!Duygu ve Düşünce
Absürt mizahı ve bilimkurguyu eğlenceli bir şekilde bir araya getiren bir kitaptı. Başlarda karakterleri ve ortamı hayal etmekte biraz zorlandım; tamamen hayal gücümün sınırlarındaydı ama sayfalar ilerledikçe bu dünyaya alışmak kolaylaştı. Üstelik o absürtlüğün içinde yer yer kendimi sorguladığım ve kendimden parçalar bulduğum kısımlar da oldu. Okurken kendimi öyle bir kaptırmışım ki bittiğini bile fark etmedim.
Standart kalıpların dışında, farklı bir evrene adım atmak isteyenler:
Panik yapmayın ve havlunuzu yanınızdan ayırmayın! 
Douglas Adams
Douglas Adams