İsteseniz de istemeseniz de, zaman her şeyi silip süpürüyor ve sonunda geriye yalnızca karanlık kalıyor. Bazen o karanlığın içinde başkalarını buluyoruz ve bazen onları yine yitiriyoruz. Benim bütün bildiğim bu.
İnsan yüzü görmüyor, insan sesi işitmiyordum; gözler, kulaklar, tüm duyular sabahtan geceye, geceden sabaha kadar en ufak bir gıdayla beslenmiyor; insan kendisiyle, bedeniyle, masa, yatak, pencere, leğen gibi beş altı nesneyle çaresizce yalnız kalıyor, bu suskunluğun kapkara okyanusunda cam fanusunun altındaki dalgıç gibi, hatta dış dünyaya uzanan halatın koptuğunu, o sessiz derinliklerden bir daha asla çıkarılmayacağını sezen bir dalgıç gibi yaşıyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Demokrasi, Yunanca (Demos-Kratos)dan geliyor, "halk idaresi"... Halk! Nerede o?..
Bir kişi gitse de Başbakanlığa, filân Bakan'ın kapısına dikilse, "Kimsin sen?" deseler kapıda, "Ben halkım!" dese, halkı kabûl ederler mi o adamda?
Tek adam hesapta sıfıra iner. Toplulukta şahsı olmadan yaşatılan bir mefhum.. Halk yok, hak vardır; ve ona bağlı kalabalıklar.. Halk bir kaptır, kap!.. Neyle doldurursan onu sana verebilir.
“O bombardıman uçaklarının hayatlarımızın her saniyesinde yukarıda olması nasıl mümkün oluyor? Neden kimse bu konuda konuşmak istemiyor? Sebep yurdumuzda çok eğlendiğimiz için dünyayı unutmuş olmamız mı? Sebep bizim çok zengin, dünyanın geri kalanınsa çok fakir olması ve bunu umursamamamız mı?”
Fransız inkılâbı bir bedâhet ifadesidir. Yani böyle olması gereken bir hareket... Tek şahsın emrinde (feodalite), köle insanlık.. Ama bu bedâhetin çözülmesi için asırlar geçmiştir. Hiç Krala el uzatılır mı? Kral; o da Allahın kulu... Bunu anlayabilmek için devirler geçmiştir.
Yine bir hadîs:
"Akıldan büyük rızıkla, rızıklandırılmadı mü'min."
Aklın da bir hakkı var, o da hakkını ister.