Günlerden bir gün,
Yani bir kış akşamında,
Veya sicim gibi yağmurlar altında,
Veya anne kucağında uyuya kalan o ufaklığı seyrederken,
Veyahut bir yaz akşamı sofraya koyulan kirazların kokusunda,
Büyük sorular soruyorum, küçücük yüreklere.
Şey diyorum, şey..
İlk mateminde o mahzun gözlerin,
İyi midir,
İlk günkü gibi diri midir,
Kabirlerde açan çiçekler gibi iyi midir?
Beklerim,
Gelirsin,
Dönülmez denilen o yerlerden,
Gözlerime.
Üşürsün,
Buz tutarım bu ağustos sıcağında,
Yineler acımı hasretlerim.
Peki,
N'apmalı,
Bi' şey yapmalı?
Durmalı,
Yazgıya geç kalmalı,
Sormalı,
Sormamak neden bu kadar güzel, bilmeli.
Gelmeli,
Ve gitmemeli üşütmeyen esintiler.
Sonra sen,
Ellerinin uzandığı yerden,