Akici bir dilde kitap, fakat okurken rahatsiz oldum. Dunyadaki tum cilekesligi kadinin cekmesi bir yana kadinlara 'kadinligi' kullandirtacak sisteme zorunlu birakip bir hic-degersiz sayan tum duzene yani erkeklere kufur etmek istedim.
Yani nasil anlatsam ki okurken hissettiklerimi..
Hem sosyolojik hem psikolojik noktalara deginen metaforik anlatimiyla mukemmel bir kitap.. kac cumlenin altini cizdim bilinmez. Adaletin yalnizligiyla yogrulan ve ölümle biten güzel son, güzel son diyorum cunku iyilesmis ve oh be diyebilecegim bir sondu benim icin belki ölümle bu kadar iyi anlasabildigimdendir bilemiyorum.. neyse son paragraf anisina
"Bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşardım onu. Bir keklik beslerdim ellerimle, varsın uçsun sonunda. Bir çiçek büyütürdum, varsın solsun sonunda. Bir omuz ısıtırdım, varsın gitsin sonunda. Dokunurdum. Ben eriyene dek, o eriyene dek, biz hiçleşip karışıncaya dek bu derin boşluğa, dokunurdum. Bir hayat daha yok.
Yok..."
Teşekkürler Nermin Yıldırım Nermin YıldırımDokunmadan
DokunmadanNermin Yıldırım · Hep Kitap · 201711,4bin okunma