a
@o_ylesine
7 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Kusurlu Olmak Güzel Şey :')
Kibir ve iç huzur arasında insanın kendini "aklanmış" görmek istediği ince bir çizgi var sanki. Kibir kendi hatalarını görmeden yalnızca "aklanmış olmak" gibi bir sanrıya kapılarak yürümesi olurken iç huzur/ tevazu ise "aklanmış olmanın hayali ile yürümesi" oluyor, sanırım..
"Kalbim temiz değil ama yönünü temiz tutmaya çalışıyorum."
"hapishane metaforu"
İnsan yaşamı ve onurunu artık tanımayan ve insanı iradesinden soyutlayarak onu (fiziksel kaynaklarını son damlasına kadar sömürdükten sonra) yok etmeyi planlayan bir dünyada, kişisel benlik en sonunda değerlerini kaybedebiliyordu. Toplama kampındaki bir insan kendisine saygısını korumak için son bir mücadele vermediği takdirde birey olma; aklı, iç özgürlüğü ve kişisel değerleri olan bir varlık olma hissini kaybediyordu. Bu durumda kendini sadece korkunç bir insan kitlesinin bir parçası olarak görmeye başlıyor ve varoluşu, hayvan yaşamı seviyesine iniyordu.
Sayfa 62
Dünyadan çıkış bileti
Zengin bir entelektüel yaşama alışmış olan kişiler daha fazla etkilenseler de (çoğunlukla daha hassas yapıda olurlar) iç benlikleri daha az hasara uğrar. Kendilerini çevreleyen korkunçluklardan, iç zenginliklerine ve ruhsal özgürlüklerine sığınarak korunabiliyorlardı. Daha kuvvetsiz görünen bazı tutsakların, sağlam yapılı olanlardan daha iyi dayanabilmesine yönelik çelişkiyi açıklamanın tek yolu budur.
Sayfa 48