“Artık hiçbir gün benim için yeni bir gün olmayacak, bende bilinmez bir mutluluğun arzusunu uyandırmayacak, sadece, sonunda dayanacak gücüm kalmayana dek, ıstıraplarımı devam ettirecekti.”
“Her gece, uyurken, sırf bilinçsiz sandığımız bir uykuda hissedilecekleri için hiç yaşanmamış kabul ettiğimiz ıstırapları yaşama tehlikesini göze almış oluruz belki de.”
“…onu ne kadar öpsem de, gözlerinde bir sevgi ışıltısı uyandırmayı, yanaklarını biraz renklendirmeyi başaramıyordum. Kendinde değildi, beni sevmiyormuş, tanımıyormuş, belki de görmüyormuş gibiydi. Kayıtsızlığının, bitkinliğinin, suskun hoşnutsuzluğunun sırrını çözemiyordum.”