Süreyya
@ocean__
Bir berduştur kalbim.
Şu anda okuduğu kitap
Bense, ne ‘sıkıntı’larımdan kurtulmak istiyorum, ne de bir ‘yerde’ ‘yerleşik’ olmak —yalnızca, sıkıntılarımı verimli kılmağa çalışıyorum; ‘barın’acağım yer(ler)e de, hemen çıkıp çekip gidebilecek bir biçimde ‘yerleş’iyorum…
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Son zamanlarda ise, hiç ses-seda yok —sanki içimden çıkmış gitmiş!…
Belki duyumsadığım boşluk, onun terkettiği kovuğunun boşluğu—
Hayır —birlikte öleceğimiz kesin; hiçbiryere gidemez: benimle birlikte mezara gidecek —koyun koyuna yatacağız orada…
O da biliyor bunu —gayet iyi tanıyor ölümü…
•
Dayanamadığı tutarsızlık, yaşamımdaki…
Çünkü boydanboya anlamlı, dolu —dolayısıyla, her noktasıyla tutarlı— bir yaşam istiyor.
Benim yaşamımdaysa—…
Sonra, kırıklık, burukluk, yitiklik —evet, acı (—onda da bir hayli becerikliyimdir!…): Artık geri çevrilemeyecek bir sürecin sonuyla; birşeyin sonsuza dek yitirilmiş olduğu bilinciyle gelen, yılgı, yenilgi, yıkım…
Bilmiyorum —şu anda duyduğum, garip bir çelişki: bir yandan, yaşamımın anlamı kusursuz bir biçimde gerçekleşmiş, gibi;—orada, tam ve dolu olarak eksiksiz, beni bekliyormuş gibi— öte yandan, yaşamım boyu, kendimden kaynaklanan ve olmasını istediğim hiçbir şeyi gerçekleştirememişim gibi— burada, bunaltıcı bir yalnızlık içinde, her yanım boş, eriyormuşum gibi—…
her anını sürekli ve tam olarak dolduramaz kişi yaşamının— böyle anları çoğaltmak, yoğunlaştırmak, biribirine bağlayarak büyütmek…
Bunun için güçlü olmak gerekir (—oysa, belirli bir bakımdan yepyeni olmayı —yenilenmeyi— becerdiğim söylenebilse bile, çok güçsüz hissediyorum kendimi).