‘Mutluluk’ denen şeye en yakın geldiğim zaman ona kulak kabarttığımda ise, garip bir sessizlik işitirim: Bendeki dinginliğe (hep dinginlik ve durgunluktur benim için ‘mutluluk’…)
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Orada, ‘içimde’, en yakınımda bulunduğu halde, nasıl oluyor da benim için bu denli anlaşılmaz, kavranamaz oluyor, anlamıyorum, kavrayamıyorum.
‘Burnumun dibinde’ olduğu halde ‘fersah fersah’ uzağımda…
Benim için ‘anı’ olan şeyler, onun için zamanın hiç yıpratamadığı ‘gerçek’ler…
Zamanın dışında sanki: Benim, diyelim, yirmibeş yıl önce yaşadığım birşey, onun için ‘şimdi-burada’ olan birşey olarak varlığını —ve etkinliğini— sürdürüyor: yalnızca bir ‘anı’ da olmuyor bu; kanlı-canlı bir gerçek, sanki…