Süreyya

Süreyya
@ocean__
Bir berduştur kalbim.
‘Mutluluk’ denen şeye en yakın geldiğim zaman ona kulak kabarttığımda ise, garip bir sessizlik işitirim: Bendeki dinginliğe (hep dinginlik ve durgunluktur benim için ‘mutluluk’…)
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!

Süreyya

, bir kitap okudu
10/10
·160 syf.·
Beğendi
·
9 günde okudu
·
2024 37. kitabı
Oruç Aruoba
8.5/10 · 1.371 okunma
Hep, sanki, yoğun bir yaşam istiyor gibiyken, aynı zamanda, sanki, hemen, hızlı bir ölüm istiyor—
Orada, ‘içimde’, en yakınımda bulunduğu halde, nasıl oluyor da benim için bu denli anlaşılmaz, kavranamaz oluyor, anlamıyorum, kavrayamıyorum. ‘Burnumun dibinde’ olduğu halde ‘fersah fersah’ uzağımda…
Benim için ‘anı’ olan şeyler, onun için zamanın hiç yıpratamadığı ‘gerçek’ler… Zamanın dışında sanki: Benim, diyelim, yirmibeş yıl önce yaşadığım birşey, onun için ‘şimdi-burada’ olan birşey olarak varlığını —ve etkinliğini— sürdürüyor: yalnızca bir ‘anı’ da olmuyor bu; kanlı-canlı bir gerçek, sanki…