"...Şapkasını çıkardı, öfkeyle favorilerini ve bandajlarını yırtmaya başladı. Herkes dehşetten donmuştu. Yaralar, şekil bozuklukları ve dehşet bekliyorlardı. Bütün bunların yerine bir boşluk gördüler... "...Herkes belirtilen yöne gitti ve düşmüş, solgun ve bitkin bir el gördü. El camdan yapılmış gibiydi, tüm damarları ve arterleri, kemikleri ve sinir lifleri görülebiliyordu..."
"Ölüm nedir? Üzerine eğildim ve kafasının kesildiğini gördüm. Boynunun arkasında derin bir yara, pıhtılaşmış kan gördüm. Daha yakından incelendiğinde kafanın tamamen kopmuş olduğu anlaşıldı..."
Silmek istediğim anılarımda var, yeniden yaşamak istediğim anılarımda... Hayat bazen bizi öyle bir ikileme sokar ki, cevabına doyamayız. Başarısız olduğumuz sınavlarımızda olur. Bazen bu hayat sınavını geçmek yetmez, o sınav sonucuna göre hayatımızı gözden geçirip olumlu yönlere yönlendirmemiz gerekir. Bizi biz yapan, hatalarımız ve onlardan çıkardığımız sonuçlardır. Anılarımızın iyi ya da kötü olmasının bir önemi yok, onlar ruhumuzun özünü oluşturur diye düşünüyorum. O yüzden silmezdim neden biliyormusunuz? Aynı hatayı bir daha yapmamak için. Geriye dönüp baktığımda kendimi geliştirmek için silmezdim o anılarımı...