Claude ile bir takım kristoloji tartışması (İsa-Tanrı mıdır?)
"Neden Tanrı insan rolüne giriyor, güçsüz mü?" meselesi:
Bu çok güçlü bir felsefi itiraz. Hristiyan teolojisinin verdiği cevaplara ve bunların sorunlarına bakalım:
Hristiyan cevabı: Tanrı güçsüz olduğu için değil, sevgisinden dolayı aşağı indi (kenosis). Güç gösterisi değil, fedakarlık gösterisi.
İtiraz: Ama bu cevap yeni sorular doğurur:
Sonsuz güçlü bir varlık neden bir "fedakarlık mekanizması"na ihtiyaç duysun?
İnsanlığı affetmek için neden kendi kendine işkence etmesi gereksin?
Bu bir tiyatro değil mi, gerçek bir fedakarlık mı?
Daha derin sorun — Anselmci kefaret teorisi:
Anselm'in kurgusu şöyle: İnsanlık Tanrı'ya sonsuz borç biriktirdi, bu borcu ancak sonsuz bir varlık ödeyebilir, o da Tanrı-insan İsa'dır.
Ama bu mantıkta ciddi çatlaklar var:
Tanrı neden kendi koyduğu kuralın esiri olsun?
Sonsuz güçlü biri istese affetmez mi, neden "ödeme" şart?
Bu aslında Tanrı'yı kendi adaletinin mahkumu yapıyor, bu da gücünü kısıtlıyor
Nominalistlerin tam da bunu söylemesi:
Gabriel Biel ve Ockham'cıların "kurtarıcı bir eşek de olabilirdi" demesi aslında bu çelişkiyi içeriden patlatıyor. Yani Tanrı sonsuz güçlüyse neden bu spesifik senaryoya mahkumdur?
Reklam
Şans neydi? Tesadüfle aynı kefeye konulabilir mi? Hem determenistliğe kaçmak hem de ondan uzaklaşmak için kullanılıyor ama ya sadece ockham usturasının gerekli olduğu bir tür kavramsa?
Bu kulpsuz dünya...1000Kitap
Hiç anlamadım.
Toprağın ne altına ne üstüne layığım
Kendisi olsaydım belki...
Belki gülerdi yüzüm.
Bir örtünün parçası, bir şeyin yarımı
Ucu bucağı, ötesi berisi olurdum belki.
Bu kulpsuz dünyanın bir tutanı yok belli ki.
Belli ki hep böyleyiz.
İleriye atılmış birer ok gibi
Hedefin ne olduğu belirsiz
Bir gidişin talimindeyiz.
Yol uzun yol zorlu,
Yol yorgun bitkin argın
Yolcu neylesin..!
Ya o sana gelecek ya sen ona,
Var ki dayandın sen ona,
Kimin yolundasın.
Yolun mu yolcunun mu!?
@ockham
Reklam
Reklam