“Sizi kimlere benzetiyorum biliyor musunuz? Etleri dilim dilim doğranırken, cellatlarına gülümseyerek bakan insanlara!.. Yeter ki, inanacakları bir şey, bir Tanrı bulmuş olsunlar, gıkları çıkmaz böylelerinin...”
- Öyleyse... kim.. öldürdü? -dedi.
Öylesine beklenmedik bir soruydu ki bu Porfiri Petroviç için, öylesine şaşırtmıştı ki bu soru onu, kendini koltuğun arkalığına bırakıverdi.
- Nasıl kim öldürdü? -dedi, kulaklarına inanamıyor gibiydi.- Siz öldürdünüz, Rodion Romanoviç!
Fısıldayarak ve inanç dolu bir sesle ekledi:
- Siz öldürdünüz!..
“Hani, haydutların eline düşen biri yarım saat ölüm korkuları çeker de, sonunda bıçak kesin olarak gırtlağına dayanınca bütün korkuları geçer gider ya, öyleydi işte.”