Kut kavramıFelsefe
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)
Eski Türkçe: [ Orhun Yazıtları, 735]
umay teg ögim ḳatun ḳutıŋa [Umay misali anam Hatun'un kutu sayesinde]Eski Türkçe: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
kut: ad-dawla wa'l-cadd [şans, talih] (...) ḳutaldı[bahtı açıldı] (...) ḳutlıġ [bahtlı, mübarek] (...) ḳutsız [bahtsız]Türkiye Türkçesi: kutlu [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
kutlu: Mesut, mebrûr, merhum, mukbil, talihli.
Köken
Eski Türkçe kut "bereket, baht, mutluluk" sözcüğünden evrilmiştir.
Benzer sözcükler
kutlu, kutsuz
Bu maddeye gönderenler
kuduz (kudur-), kurtar-, kurtul-, kutla-, kutsa-, kutsal
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
