ogretmengineer
@ogretmengineer
Ben de dayandım zaten; bekledim, her geçen günü sayarak bekledim…
Engineer
78 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Ölümle ittifak yapan hiçbir dava haklı olamaz.
Kitabın akıcı olması okunurluğunu kolay kılıyor. Beğenmemek elde değil. Fakat kitapta o kadar çok eleştirilecek nokta var ki. Ömer Hayyam, Nizamülmülk ve Hasan Sabah üçlüsünün arkadaş olması, Türkler için kullandığı ifadeler, özellikle Selçuklu hükümdarlarından bahsederken takındığı tavır, kitabın sonuna doğru bazı ülkeleri çok kötü bazı ülkeleri çok iyi göstermesi... Yazarın yanlı davranmasını söylemek mümkün. Asla objektif davranmamış. Keşke tarihi bir roman yazarken yanlı davranmaktansa okura bilgileri sunsaydı da okur kendisi karar verseydi. Ama kitabı okumanızı öneririm, bu kitabı en çok eleştirmek isteyenler okusun. Asla olayların akışına kapılıp da yazarın yanlı davranışını görmezden gelemedim. Ki eminim birçok okur da benimle aynı fikirdedir.
Kitabı çok merak ettiğim için okumuştum ama asla merak ettiğim gibi değil.
İncelememi kitapta en çok beğendiğim sözle bitirmek istiyorum.
"Ölümle ittifak yapan hiçbir dava haklı olamaz." Günümüz için...
Reklam
Bu kitabı okuyanlar mutlu mu?
Kitabı beğendim. Okurlara tavsiye ediyorum ama çocuklar için pek uygun olduğunu düşünmüyorum. Hikayelerdeki ironiyi çocukların anlaması mümkün değil. Lise çağındakiler okuyabilir elbette. Yetişkinlere hitap ettiğini düşünüyorum. Yazar, öykülerden alınacak dersi okurlara bırakmış ve iyi ki öyle yapmış. Akıcı bir kitap ve sıkıcı olmadığı için rahatlıkla okuyabilirsiniz.
Harpagon... Dünya cimrisi. Cimriliğin heykelini yapsalar adı Harpagon olurdu.
Tiyatro deyip geçmeyin. Harika bir eser. Daha önce tiyatro okumayanlar rahatlıkla bu eserle başlayabilir. Ön sözü okumak kimine sıkıcı gelir ama bu kitapta yer alan ön sözü okumak iyi olacaktır. Merak edeceğiniz bilgiler yeterince ön sözde var.
Hayatını cimrilikle yaşayan bir adam düşünün. Yaşamak için yiyor. Sofradan doymadan kalkın diyor. Hatta cimriliğin son noktası şu olmalı; bahçesinde havadaki kuş sayısına göre su damlası koyuyor su kabına.(3 kuş 3 su damlası, 10 kuş 10 su damlası) Çocuklarına bile o kadar cimri ki çocukları kıyafetlerini alabilmek için başkasından borç alıyor.
Yanlış anlaşılmalar, tesadüfler, aşk, fakirlik, efendi uşak ilişkisi, aile içi olaylar... Her şey var. Çok anlatmak istemiyorum, kesinlikle okumalısınız... Olaylar sıkıcı bir şekilde değil de hızla çözülüyor... Günümüzde yaşananları anlatan bir alıntı ile bitirmek istiyorum;
"Bakıyorum da insanları kazanmak için en iyi çare; onların sevdiklerini sever görünmek, doğru dediklerine doğru demek, kusurlarını övmek, her yaptıklarını alkışlamak. Yaranacak mısın? Aşırı gitmekten hiç korkma. Yalan söylediğin istediği kadar belli olsun, suratından aksın, en zeki insanlar bile kanıveriyorlar dalkavukluğa. Pohpohu bastınız mı en gülünç, en yüzsüzce söylenmiş sözleri bile yutuyorlar."
"Kargaşanın ortasındaki hiç olmak tehlikeli bir hal almaya başlamıştı; herhangi bir şeyle bağlantı oluşturamamış olduğumdan hayatımın ellerimin arasından kayıp gittiğini hissediyordum; bununla birlikte kendini yitiren tek kişinin ben olmadığım ve bütün dünyanın yönünü, hedefini yitirmiş olduğu duygusu beni vadide yuvarlandıkça büyüyen bir çığ misali kendi yıkımının içine çekiyordu."
İçe yolculuk... Hesaplaşma...
Yola çıkıp kendisiyle, geçmişiyle, ailesiyle ve hayatıyla hesaplaşan bir gencin öyküsü... Kısa ama hesaplaşma için yeterli.
Kitabı beğendim fakat Türklerden bahsetmesi (Neden Atilla?) ve özellikle bir hayvanı dövenin Türk olarak anılması pek hoş olmamış. Kitabın içine bunu neden yerleştirmiş yazar? Bir iç hesaplaşması ile ne ilgisi var?
Atıştırmalık bir kitap diyebiliriz.
Hepimiz Gogol'un Palto'sundayız. Çarlık Rusya döneminde bir palto için aşağılanan bir insan... Ve 21. yüzyıl... Kıyafetleri eski, oturduğu ev eski, eşyaları eski olan insanların hâlâ aşağılandığı bir dönem. Bu gidişle de bu paltodan çıkamayız biz.
Akakiy Akakiyeviç, işini çok iyi yapan bir devlet memurudur. Çalıştığı yerdeki insanlar paltosu eski olduğu için onunla dalga geçiyorlar. Ama bizimki bunu sineye çekiyor. Soğuk bir günde yine işe giderken paltosundan bir soğukluk hissediyor. Paltosunun iyice yıprandığını gören Akakiy Akakiyeviç, paltosunu tamir ettirmek için bir terziye götürür. Terzi, paltonun tamir edilemeyeceğini, yeni bir palto alması gerektiğini söyler fakat bizimki ısrarla bir yolunu bulup paltoyu tamir etmesini ister. Bütün ısrarlara rağmen terzi bunu kabul etmez. Üstelik daha pahalıya mal olacağını söyler. Akakiy Akakiyeviç en sonunda pes eder ve yeni bir palto diktirmeye karar verir. Sonunda yeni bir paltosu olmuştur. Yeni paltosunu giydiğinde iş arkadaşları onunla yine dalga geçerler. Yeni paltosunun şerefine bir kutlama yapmak istediklerini belirtirler. Bir akşam vakti iş yerindeki arkadaşlarından birinin evinde bir davet vardır ve bizimki davete gider. Davetten sonra evine dönerken yolda iki serseri tarafından soyulur ve paltosu elinden alınır. Paltosunun peşine düşen Akakiy Akakiyeviç her yola başvurur fakat paltosunu bir daha göremez ve buna dayanamayarak üzüntüden ölür. Sıradan bir insanın ölümü de sıradan olur. İş yerindekiler bu durumu birkaç gün sonra öğrenirler.
Ne yazık değil mi?
Bugün yine kıyafetleri eski olduğu için dalga geçilen birçok insan var. Kıyafetleri eski olduğu için arkadaşları olmayan, bir davete gidemeyen, yolda yürüyemeyen, işe gidemeyen insanlar var. Devlet memurusun ve çalışıyorsun, halk için çalışıyorsun. Paltonun
Reklam