Aylin
@ogrtaylin
Melali anlamayan nesle aşina değiliz.
Nora Seed'in anlamsız yaşamı. Paralel evrenler arasında kendini mutlu edecek yaşamı bulmaya çalışıyor. Sonsuz olasılıklar denizinin içinde bir hayattan diğerine geçerek gerçekten yaşamayı isteyecek hayatı bulmayı amaçlıyor. Her tercihimiz ve kararımız hayatımızda birden çok olasılık kapısını aralar. Nora, geçmişteki pişmanlıklarına dönerek acaba dediği hayatları deneyimliyor. Yaşamla ölüm arasında kalmışken onu hayata tutunduracak bir sebep arıyor. Onun için doğru yaşam hangisi? Her tercih bir vazgeçiştir, vazgeçtiklerimize dönüp onları değiştirme şansımız olsaydı daha mı mutlu olurduk? Hayatı anlamlı kılan ne? Kitap oldukça akıcı bir dile ve cezbedici bir konuya sahip. Özellikle insanın kendi kök yaşamını değerlendirip kendince ürettiği bahaneleri bir tokat gibi suratına çarpıyor. 2024 bitmeden size hayata karşı anlamlı bir bakış açısı kazandıracak bu kitabı okumanızı tavsiye ederim.
Reklam
Geç kalmış bir inceleme.Edebiyat
Kitabı bitirmeme rağmen koşuşturmaktan inceleyememiştim. Aşk bir insana neler yaptırır? Travmalar benliğimizi nasıl etkiler? Unuttuğumuzu sandığımız ama bilinçaltına gömdüğümüz yaralarımız bizle nasıl yaşar? Kitabın ilk bölümleri anlatım açısından durağandı benim için. Ama o, dokunaklı son için büyük bir sabırla okumak gerekiyor bence. Kahramanın kardeşinin hikayesini anlatış şekli beni bazen gıcık etti. Hatta "Ne kadar tuhaf bir karakter, bakalım sonuç nereye varacak" dedim. Zaman zaman röportaj verdiği gazeteci kızın yerine kendimi koydum. Bu kız bu adama nasıl sabrediyor böyle, dedim. Bu zamana kadar okuduğum roman kahramanları arasında en tuhaf bulduğum kahramandı fakat kitabı okuyunca ve asıl hikayeyi öğrenince gözümde yaşlarla bitirdiğim cidden ilginç bir kitap oldu. Hikayenin bir kısmını tahmin etsem de şaşırtıcı sonu asla aklıma gelemezdi diyebilirim. Bir insan duyguları olduğu müddetçe var olabilir. Kimi insanlar yaşıyor görünür, kimileri ölmeden önce gömülür. Bu kitap için şunu diyebilirim. Kimsenin hayatı için ön yargıda bulunmamak. Herkesin bir hikayesi var ve cidden herkesin hikayesi çok kıymetli. Kimseyi yargılamayın.
Herkesin kabullenmek istemeyip kendisine söylediği bazı yalanlar vardır. Bu gerçeklerin üstünü bastırarak kendimizi adeta karanlık bir boşluğa hapsederiz. Oysaki itiraf edilemeyen ve üstü örtülen gerçekler bizi toplumdan soyutlar, derin bir yalnızlığa sürükler. İşte, canavar da Conor için gelir. Ona üç hikaye anlatacağını ve en sonunda Conor'ın kendi hikayesini dinleyeceğini belirtir. Fakat dördüncü hikaye beklenildiği kadar kolay anlatılamayacaktır.
İnsanı hayata sıkı sıkıya bağlayan şey ölüm bilincidir. Öleceğinin farkında olarak her gün her anı dolu dolu yaşamak insanı hayata bağlıyor. Aslında yaşamda herkes kötü şeyler yaşıyor. En olmadık anlarda hiç ummadığımız şeyler başımıza gelebiliyor. Önceden ben de başıma gelen her kötü şeyde çevremi suçlardım. İnsanların beni kendi zihnindeki kalıplara sokmaya çalışıp sürekli eleştirmesi ruhumu yaralardı. Yetersiz miyim, güzel değil miyim, geleceğim ne olacak, başarabilecek miyim soruları ile büyüdüm sayılır. Yaşım ilerledikçe bunlara cevap bulmaya çalışırken hayata geç kaldığımı fark ettim. Şimdi ise asıl suçlunun ben olduğumun farkındayım. İnsanlar izin verdiğim için benim zihnime girdi ve beni incittiler. Farklı olmak onların nezdinde delilik olarak sayılıyordu. Çünkü toplumun kalıplarına uymazsan dışlanırsın.
İşte Veronika da mükemmel bir hayat yaşarken yine de ölmeyi tercih eden birisi. Çünkü o da fark ediyor ki güzellik, para, başarı, kariyer bunların hiçbiri hayata tutunmak için yeterli değil. İntihar etmeyi beceremediği için akıl hastanesine kaldırılıyor. Fakat ölmeyi beceremese de kalbinin en geç bir hafta içinde nekrozdan dolayı duracağını öğreniyor. Ama bu geçireceği bir hafta hayatındaki tüm anlardan çok çok daha güzel oluyor. Nasıl mı? Okuyup görün
Kalabalıkların arasında yalnız kalan, kendini ötekileştiren insanların daha iyi anlayabileceği bir kitap. Üniversite okumak için yeni bir şehre gelen Berger; kendini çocukluktan beri işe yaramaz, silik birisi olarak görür. Kız kardeşi dışında kadınlarla iletişimi pek yoktur.
Hayatta hiçbir şeyin onun için önemi kalmamışken on üç yaşlarındaki bir kız çocuğunun yakalandığı kızıl hastalığı ile hayatı anlam bulur. Bırakmak istediği öğrenimine - Tıp- dönmeyi ister. Mesleğinin getirisiyle işe yarar olduğunu görmek onu güçlü kılar ve mutlu eder.
Benim en sevdiğim nokta da burası oldu. İşe yarar olmak. Hayatta amaçsız ve boş yaşamamak. Hayat bakış açımızı değiştirdiğimiz yerden yeniden şekillenir. Kendimizi silik, değersiz birisi olarak görürsek öyle olur ve o şekilde yaşarız. İlk önce kendimize inanmalı ve değer vermeliyiz ki hayatta yaşayacak bir gayemiz olsun. İnsanların çirkin söylemlerini bir kenara itip içinden geleni yapmak, başkalarına yararlı olmak... Duvarlar örerek mutlu kalamayız. Ördüğümüz duvarları yıkmalı, kabuğumuzdan çıkmalı ve akıp giden hayata " Ben de varım. " diyebilmeliyiz.
Çünkü hayat çok kısa ve bunun için geç kalmış olmayı istemeyiz değil mi?
Reklam