ÖZgülYILMAZ
@okudukcha
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hepimizin Yaradan'ı vardı. Farklı isimler, farklı yüzler ve farklı dualar kullanıyorduk ama Tanrı insanoğlunun evrensel değişmeziydi. Tanrı hepimizin paylaştığı semboldü... hayatın anlayamadığımız tüm gizemlerinin sembolüydü.
Tarih boyunca tüm bilimsel keşifler tüm inançlarımızı altüst eden basit fikirlerle başladı. 'Dünyanın yuvarlak olduğu' kadar basit bir ifade bile çoğu insan okyanusların döküleceğine inandığı için imkansız görülerek alay edilmişti. Güneşin evrenin merkezi olduğu düşüncesi kafirlik olarak adlandırılmıştı. Küçük zihinler daima anlayamadıklarına saldırmışlardır. Yaratanlar da var... tahrip edenlerde. Bu dinamik her zaman vardı. Ama sonunda yaratanlar inananları bulur ve inananların miktarı önemli bir sayıya ulaşır ve Dünya bir anda yuvarlaklaşır veya Güneş evrenin merkezi haline gelir. Algı değişir ve yeni bir gerçeklik doğar.
Bir zamanlar Bilge bir adam bana, Tanrı ile senin arasındaki fark senin ilahi olduğunu unutman, demişti.
Tanrıyı aramayı bırakın... Bunun yerine kendinizden başlayın