Mevki olarak diğerlerinden daha üstün olmanın getirdiği tatmin duygusu, yitirilen hareket özgürlüğünü telafi etmez. İnsan yarattığı mesafelerle taşlaşır ve çoraklaşır bunların yükünü sırtlanır ve yerinden kıpırdayamaz. Bunları kendisinin oluşturduğunu unutur ve kurtulmayı özler.
Gün onunla ağrır onunla kararırdı. Bir dakikam yoktu onu düşünmediğim. Bir rüyada gibi yaşardım. Her laf gelir gider ona dayanırdı. İnsanlar bir bana bir laf söylerdi o ne cevap verebilir diye düşünürdüm. Bir şey alacak olsam o alır mıydı acaba derdim. Bir şey yesem içime sinmezsdi. biri yol sorsa, o gösterir miydi, diye kafama sormayınca ve içimde o, yol göstermeyince aptal aptal bakardım. Bir güzel şey görsem ona göstermesem gösteremediğim için zevk alamazdım güzel şeyden.