o k u d u k ç a ▪
@okudukkca
"Okumak Zaman içinde yelken açmaktır."
Her insanın gerçeği o kadar çok değişir ki,başkaları bu gerçeği tanımakta güçlük çeker.
Reklam
Kıskançlık,bir görünüp bir kaybolan hastalıklardandır;sebebi gelip geçici,zorlayıcı ve belirli bir hasta için hep aynıdır;bir başka hasta için tamamen farklı olabilir.
Hep şaka yollu söz ettiğimiz şeyler, genellikle aksine,canımızı sıkan şeylerdir, ama sıkıntımızı belli etmek istemeyiz ve belki de ayrıca bu konuda şaka yaptığımızı duyan kişi doğru olmadığını düşünür diye gizli bir umut da taşırız.
O zamanlar en çok sahip olduğumuz şey mermiydi.Nereye uzanırsanız uzanın sırtınıza batıyor,canınızı yakıyordu.Dört bir yanımızdaki evler ve ağaçlar harap edildikten sonra,askerler tarlalara akın etmeye başladı;süngüleri ile ölü otları kesiyorlardı."
"Bu savaşa karşı nasıl direnebilirdik,ne yapabilirdik?Tam anlamıyla çaresizdik."
Şu sıralar kendimle içselleşmişken bu kitap bana tokat gibi geldi.Sahici dert sahibi mi idim?Ölümle karşı karşıya hiç gelmiş mi idim?Ya da ekmek için kavgaya girişmiş mi idim?
Isınmak için tabut yakmış mı idim?Hayır tabiki. Battaniyemin altında sıcacık evimde sadece gözlerim dolu dolu sayfaları çevirmiştim.Olay 1950'ler de Çin'de gerçekleşiyor.Fugui'nin sarsıcı hayat hikayesini okuyoruz.Çin'deki iç savaş yüzünden çocukların mağduriyeti,gene bir "İzm"ler yüzünden ailelerin harap oluşları...
2020 yılındayız ve yanıbaşımızdaki Suriye'nin İdlib kentindeki olayları okumamıza gerek kalmadan kameralardan izliyoruz sadece izliyoruz...Jiazhen,Youqing,Fengxia sizlerin pirinç tarlasındaki o yaşam mücadeleniz unutulmayacak türden.Gene ne kadar az şükrettiğimi hatırlattınız bana,ve bu durumdan bir kez daha utandırdınız.Yayımlandığında ülkesinde yasaklanan ki bu duruma şaşırmadım,bir hayat öyküsünü okumanın çok daha ötesinde yaşatan bir eser,kalemine sağlık Yu Hua.
Reklam