Kitap bitince kalbimde bir sızı hissettim. Önce Hasan için başladı bu sızı. Sonra sohrab için… sohrab’ın sızısı daha büyük oldu. Lanetler okudum Assef’e. Böylesine kötü olmak nasıl oluyor anlamıyorum… Dünyaya hepimiz Allahın kulu olarak geliyoruz. Ama yaşanılan hayatta sen buralısın sen şuralısın, sen zenginsin sen fakirsin diye öteliyoruz herkesi. Fakir gördüysek birini eziyoruz. Nolursun Hasan’da Emirin yaşadığı imkanları yaşasaydı? Hayat Hasan’a güzel bir gelecek borçluydun… ve sen Emir, gerçekten büyük korkak ve hainsin.. sonradan bunu telafi etmeye çalıştın ama gözümde şımarık bir çocuksun maalesef … bunları düşünürken hala kalbim sızlıyor…