“Ah ölsem...” diye temenni etti; ölmemek için, bu ölümden kurtulup rahat etmek için ölmek istiyordu, ölümü istiyordu; fakat gelip bizi mahveden, götüren ölümü değil, yalnız bahsettiğimiz, sözle tanıdığınız ölümü, bize bir dost gibi, kötü zamanlarımızın bir öğretmeni gibi gelen ölümü...
Okurken yazarın anılarını sadece okumuyor aynı zamanda yaşıyorsunuz. Anılarındaki hastaların neredeyse hepsinin acısını çektim, kendinin yaşadığı tüm tedirginlikleri hissettim. Bitmesin diye sonlara doğru yavaş okudum ama sonları kendi anılarından çok başkaları ile ilgili olunca ilk kısım kadar akıcı gelmedi ama yine de güzeldi tabi. Keyifli bir okuma isteyenlere tavsiye edilir.