“Hiçbir şeyin kokusu yok burada,” demişti Gafrut.
“Hadi canım, abartıyorsun, öyle şey olur mu?”
Sonra ekipten biri, asıl mesleği ziraat mühendisliğiydi galiba, soğuk iklimlerde buharlaşma az olduğundan kokunun da azaldığını doğrulamıştı. İsviçre’de pişirilse bile öyle kokmayacaktı ekmek, belliydi.
Öfkeyi içinde tutmak zehirdir. Seni içten içe yer. Biz nefreti, bize zarar veren insana çevrilmiş bir silah sanarız. Oysaki nefret, ucu kıvrık bir silahtır. Zararımız kendimizedir.
"Tanrısı insan denen varlığın dünyanın her yerinde ve her zaman aynı özü taşıdığını, uygarlığın bu kötücül özü bir parça dizginlemeye yaradığını söylüyor.
İnsan bu. İyi olması da kötü olması da kendi özüne ve içinde bulunduğu şartlara bağlı. Şartlar kötüleştikçe kötülük de artıyor. İnsanoğlu dayanışmayı içselleştiremiyor bir türlü."