Münferit1bey
@okurilyas
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Vedaİnsan ve Duygular
Sen, gönlünce bir aşk düşle Hayata yeniden başla Sevgim üzerse bağışla
Ben seni hiç unutmadım...
Kullar dinini unuttu Mahşer gününü unuttu
Yollar yönünü unuttu
Ben seni hiç unutmadım...
Dinlemedim eşi-dostu Herkes kızdı, sonra sustu Bana annem bile küstü
Ben seni hiç unutmadım...
Bir vedayla ölünmezmiş(!) Bana kız mı bulunmazmış(!) Bilmezler, bu garip bir iş
Ben seni hiç unutmadım...
Bazen senden öyle nefret ediyorum ki. Bu kadar sağır bu kadar dilsiz olamazsın. Ne söylersen söyle insan istediğini duyar istediğini görür. Sen beni hiç duymadın. Bi sevdiysen bin kere beter ettin. Bi öptüysen bin kere zehir ettin. Ne sen ne ben hiç bişeyi haketmiyoruz. Ama sen artık beni de haketmiyosun. Ne sevgimi, ne koruma içgüdümü, ne içimin sana gidişini.. Bunların benim elimde olmayan şeyler olması artık sadece.Benim sevgim olmasa beş para etmezsin. Sevgim varken bile 3 kuruş dahi etmiyosun. Değer bilmiyosun. Zamanında bildiysen şimdi bin beterini yapıyosun. Tüm güzel şeyleri mahvetmekte üstüne yok. Beni paramparça etmekte üstüne yok. Ne yaptığının bile farkında değilsin. Nankörsün. Çok nankörsün.Özellikle bana karşı.Çok istedim. Bi şeyleri gerçekten çok istedim. Ben ne istediysem kursağımda bıraktın. Bi verdiysen beş aldın benden. Bi içten sarıldıysan yirmi defa dövdün beni. Ne olursa olsun, ben seni asla affetmiyorum. Her şey çok iyi olsa bile. Telafi edecek bir şeyin olmadığını sanıyorsun, bunu hiç farketmeyecek kadar aptal olduğun için asla bir şeyleri telafi edemeyeceksin. Böyle bir şeyi aklının ucundan dahi geçirmeyeceksin. Ben seni asla affedemeyeceğim. Seni affedemeyecek olan yanıma çok acıyorum çünkü ben seni hep affetmek istedim. Hep kendi başıma barıştım seninle. Tüm savaşlanımı kendi içimde hallettim. Ufacık bi gönül kırgınlığımı bile farketmediğin için, benim kalbimi taştan sandığın için, beni çok güçlü gördüğün, güçsüz görmeye asla alışık olmadığından bunu görmezden geldiğin için yazıklar olsun. Asla net olmayan yanından nefret ediyorummm..
HeyatDuygu ve Düşünce
Ne olursa olsun beni böyle yalnız bırakmanı asla unutmayacağım. Senin için onca çabama karşılık bir hiçe sayılışımı, herkese adaletli olup beni hakettiğim yere koymayışını, sensiz çırpındığım gecelerde kendi gururumu hiçe sayıp hevesle sana koştuğum zaman ağlayarak geri döndüğüm geceleri senin için bunca çaba verirken karşılığını alamayışımı asla ama asla unutmayacağım. Sen bana hakkım olanı sadece hata yaptığımda verdin ama nedense çabalarımın hakkını alamadım. Tamam dedim belki karşılığını alırım belki dedim belki sever belki hatasını anlar ama olmadi. Sonra kırıldım içten içe yok olma eşiğine geldim ama ben yinede sen dedim. Herşey geçiyor ama sen geçmiyorsun dedim. Geçmeyen tek şey yaranmış, bana yaşattığın acılarmış. Ben artık senin acılarına katlanamıyorum her defasında sana deli gibi hızlı adımla koşarken kalbi kırık bir şekilde geri dönmeye dayanamıyorum. Ben artık yoruldum. Beni hiç bir zaman istemeyişine, kapının dışına koyuşuna, her defasında kırışına. Farkında mısın bilmiyorum ama çok yordun kalbimi. Bu vicdanla yaşayabilecek misin ? Sanmıyorum. Hiç ummadığın anda başından vuracak beni terk edişlerin, itmelerin ve nefes bile alamayacaksın. Soluduğun hava sana yetmeyecek. Boğuluyorum sanacaksın ölmek isteyeceksin fakat Ölmeyeceksin. Günden güne eriyeceksin. Bir öğreneceksin, bu hayat sana öğretecek.
banyonun fayansında karnını dizlerine çekip ağladığın zaman anlayacaksın beni. İşte o zaman eve dönmenin evi terk etmekten daha zor olduğunu
YorgunHayat ve İnsan
Geçmişteki hayatımı anımsadığım vakitlerde öfkeyle karışık bir bunalım ruhumu kaplıyordu. Aldanışlarımın burukluğunu hissetmek ve değersizleştirdiğim duygularıma mahçup olmak acı vericiydi. Gecenin sessizliğinde, tüm insanları reddediyor oluşumun nedenleri zihnimi meşgul ederken uyumaya çalışıyordum. Kopmasından korktuğum tüm bağlara bir an da veda ediyordum. 'Tüm masumiyetiyle her şeye katlanan sevgi dolu yüreğim nerede?' diye soruyordum kendime. Şimdi biliyorum ki ben onu kaybettim. Bir daha da bulamadım. Hoş, bulma isteğimi de kaybettim. O tamamıyla hiçliğe karıştı, yok oldu. Bu yüzden eskisi gibi olmadığıma dair suçlamalar dinliyorum, dolayısıyla tüm beklentileri boşa çıkarıyorum. Fakat bu gülünç. Çünkü beni, geçmişte her şeye katlanan o sevgi dolu yüreğim mahvetti.