...
"De ki: 'Ey kendilerinin aleyhine aşırı giden kullarım! Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin. Şüphesiz Allah, bütün günahları affeder. Çünkü O, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.' "
"Ben yıllarca bağışlanmanın nasıl bir şey olduğunu düşündüm, nasıl bir his olduğunu hayal ettim." Sırtını kitaplığa yasladı. "Baban beni esir aldığında son nefesimi verene kadar bana işkence edeceğini düşünmüştüm. Fakat o yaptıklarım için beni bağışladı. O günkü halimi görmeliydin, dizlerimin üzerine kapanıp ağlamaya başlamıştım. Çünkü canına kastettiğim, halkına yıllarca acılar çektirdiğim bir adam beni bağışlıyordu ve bu... Ben yıllarca bunun nasıl bir his olduğuyla ilgili hayaller kurup durmuştum." Duraksadı. "Ama sonra bundan da büyük bir şey gördüm." Bana yaşadığı en güzel anıyı, o günkü hatta o anki heyecanıyla anlatıyormuş gibi huzurlu bir rahatlama vardı üzerinde. "Müslüman olmak istediğimi söylediğimde beni yüreklendirdi ve daima destek oldu ama ben o yaşımda bile tümüyle kirliydim. Bağışlanması olanaksız şeyler yapmıştım. Bir insan tarafından bağışlamak bile bir hayal gibiyken iman edeceğim yaratıcı, sakladığım her şeyi gören ve bilen yaratıcı beni affedemezdi... Fakat baban tüm pişmanlığımın üzerine bana bu ayeti okudu Helya, beni affetmeye hazır olan Allah'ı gösterdi... "