"Ah! Ne hayattır bu! Şehrin gürültüsü ne berbat şey! Özlediğim cennete ne zaman kavuşacağım ? Ne zaman doğduğum kırlara,ormanlara kavuşacağım ? Bir ağacın altında otlar üstünde yatıp,yaprakların arasından güneşe bakmak,dallara konan kuşları saymak isteği içine doldu."
"Şimdi otobüs gelir biner gideriz
Dönemeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç
Bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin
Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat
Durma kendini hatırlat
Durma göğe bakalım"