Herkese merhaba! Çok kıymetli bir eser olduğunu düşündüğüm Nietzsche Ağladığında hakkındaki düşüncelerimi paylaşmaya geldim.
Kitabı anlatmaya nereden başlasam bilemiyorum, o kadar dolu bir eserdi ki ne söylesem yetmeyecek. Felsefeden varoluşa, bilinçaltından sosyal ve bireysel değerlere, evlilikten yalnızlığa onlarca konu dönemin ünlü isimleri ile işlenmiş. İntihara meyilli olması ve yaşadığı migren atakları ile sıkıntılı bir hayat geçiren Nietzsche, takıntısının ve hastalığının sebebi olarak gördüğü Lou Salome tarafından haberi olmadan Breuer e yönlendiriliyor. Dönemindeki en önemli doktorlardan biri olan ve konuşma terapisini kullanarak bilinçaltını, tramvaları iyileştirdiği bilinen Breuer ile Nietzsche'nin seanslarını okuyoruz kitabımızda.
Ününün kaynağı olan hastası Bertha ile yakınlaşması sonucu eşinden uzaklaşan, tedavi süreci bitmesine rağmen aylardır Bertha hayalini bilinçaltından atamayan Breuer, bu sefer Nietzsche'nin hastası olacak ve kendi ürettiği tedavi yöntemini Nietzsche yönetecek. Karşılıklı anlaşma sonucu iki tarafı da tatmin eden bu konuşma seansları, Nietzsche'nin bilgece çıkarımları, psikolojik analizleri; bunun yanı sıra Breuer'in kendi içine yolculuğu ile okuyucuyu her bir cümleyi sorgulaması gereken, dopdolu bir eserle baş başa bırakıyor.
Bir devrin büyükleri: Nietzsche, Josef Breuer, Sigmund Freud, Paul Ree ve Lou Salome'un yollarını kesiştiren, aynı zamanda değindiği konular dolayısıyla da üzerine düşünerek kendi adınıza faydalanabileceğiniz kıymetli bir eser. Konusu bakımından göz korkutucu gibi gözükse de yazarın kalemi öylesine bütünleştirici ki okurken sıkılmıyorsunuz. Altı çizilesi onlarca cümlesi var ve bana kalırsa böylesine büyük isimleri karakteri çarpıtmadan, tam olması gerektiği gibi ifade edebilmek büyük bir ustalık