Yaşamı boyunca insanın yanında iki dostu ve iki düşmanı bulunur ,
Biri yüreği , diğeri dili...
Bunlar ceza da olabilir insana mükâfatta...
İnsan yüreğinde ne besleyip büyütürse ,
Mutlak bir gün onları yaşarken bulur kendini..
Tarla misali biçtirir hayat ektiklerini...
Dil deseniz huzurda verir, huzurda kaçırır ,
Diliyle insan ne zikrederse ,
Duyacakları da karşılığı olur...
Diyeceğim o ki aslında ,
Dostta uzakta değil, düşmanda yaşam boyunca...