“Bir Yerlerde Hâlâ Uyuyor Olmalı”
Sessizliğin en yumuşak yerinde bıraktın izini.
Sanki dün, kapının önünde miskinlik yapıyordun;
şimdi zamanın kıvrımında, başka bir uykudasın.
Seni görememek değil de,
yokluğunun sessizliği uzun uzun dolanıyor içimde.
Ama biliyorum, sen hâlâ bir yerde,
bir halının tam ortasında, gözlerini bana dikmiş bakıyorsun.
Ve ben her gün, göz göze geldiğimiz o anı,
bir sır gibi taşıyorum içimde.
Bence insan bu kadar kolayca mutlu olmak için yaratılmadı! Mutluluk, büyülü adalarda kapılarını ejderhaların beklediği saraylar gibidir. Onu elde etmek için savaşmak gerekir.
İnsanın yağmurlu, soğuk bir akşamüstü soluk soluğa vardığı sıcacık evinde yüreğine saplanan bir kurşun, kanlı bir savaşın orta yerinde saplanan bir kurşundan daha fazla acıtmaz mı?