Yükselmek ve daha büyük biri olmayı istemek dirilmektir.
Yazanı yükseltmeyen, okuyanda daha büyük biri olma arzusu uyandırmayan eser neye yarar? İnsana, cenneti kendi içinde vadetmeyen, kendiliği bir cennete çevirmeyen din nedir? Yükselmeyi teklif etmeyen, yüksekleri işaret etmeyen bir felsefe, felsefe midir? İdealizm mi? Bir adam çıkıp bize ideallerden bahsettiğinde, "Gelin biz gerçekleri konuşalım." demek, "Gelin karanlıklarımızla baş başa kalalım." demektir. İşte bu yüzden, ahlakı, insan davranışlarının ortalamasından çıkarmak bir filozofa utanç olarak yeter. Ahlak ortalama değildir. Ortalama, bize olduğumuz söylenen şeydir. Ortalama olanların ahlakıdır bu. Burjuvanın ahlakıdır, tüccar ahlakıdır. Günahlarıyla barışık olanların ahlakıdır. Böyle bir felsefe insanın kanını kokutur. Orada yücelik yoktur, olduğumuz söylenen şey vardır. Büyük doğan, büyük olduğunu bilen daha da büyümek isteyen bir adam bu felsefeye tahammül edemez. Her satırda İdeaların Çocuğu'nu arar, her sayfada onu sayıklar ve yüceliklere göz dikmiş o devin böyle bir öğrencisi olduğu için kedere kapılır
Hissedişimizin şiddeti kadar şairizdir, hissedişimizin şiddeti kadar Elçi... Şairler ve Elçiler, işittiklerini getirirler. Şairler kedilerinden, Elçiler Tanrıdan sözler taşır.