Türkiye'de eğitimin bir numaralı meselesi dil fakirliği... Maarif gibi ihatalı bir kelimenin yerine geçmekle kalmayıp sahanın bütün kelimelerine karşılık kullanılan bu kelimeden kurtulmadan kafa karışıklığından halâs olmak mümkün değil.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dile müdahale, günlük dili büyük ölçüde etkilemedi. Bazı kelimeler değişti, kullanılan kelime sayısı azaldı. Asıl ilim ve edebiyat dili zarar gördü. Birçok alanda terimler latince kökkenli dillerden alınmaya başlandı. İlmi ifadenin netliği kayboldu, nesir akıcılığını yitirdi, şiir ise âhengini...
Dil, kelimeler 1930'larda tabii seyrinin dışına çıkmaya zorlanmıştır. Dil okyanusumuzda serazad dolaşan kelime gemilerinin bir kısmı batırılmış, bir kısmı hasarlı olarak limanlara raptedilmiştir. Dil denizimizin büyük bir bölümü seyredilemez hâle gelmiştir. Ådeta denizden vazgeçip tahditli bir su kütlesine, göle razı olmak zorunda bırakılmışızdır.
Uçun Kuşlar
'Sevgili oğlum Mehmed Said'e'
Uçun kuşlar uçun, doğduğum yere
Şimdi dağlarında mor sümbül vardır
Ormanlar koynunda bir serin dere
Dikenler içinde sarı gül vardır
O çay ağır akar, yorgun mu bilmem
Mehtabı hasta mı, solgun mu bilmem
Yaslı gelin gibi mahzun mu bilmem
Yüce dağ başında siyah tül vardır
Orda geçti benim güzel günlerim
O demleri anıp bugün inlerim
Destan-ı ömrümü okur dinlerim
İçimde oralı bir bülbül vardır
Uçun kuşlar uçun, burda vefa yok
Öyle akarsular, öyle hava yok
Feryadıma karşı aks-i sada yok
Bu yangın yerinde soğuk kül vardır
Hey Rıza kederin başından aşkın
Bitip tükenmiyor elem-i aşkın
Sende derya gibi daima taşkın
Daima çalkanır bir gönül vardır
