Evet Lise ‘artık’ parlak renkleri seviyor ve ona eşlik edecek birini arıyor. Bu uğurda her şeyi ardında bırakıyor birer birer ama size bunu açıkça söylemiyor. Sadece sezdiriyor. Takipte kalın her yere bir ekmek ufağı bırakıyor yazarımız Muriel Spark . ‘Beni bul.’
İşine gelene kötü, canının istediğinin ise önüne kendisini atmak için bir yola çıkıyor. Kendi belasını arayıp bulacak mı? Sorumuz bana göre bu? Bilmiyorum neden, Şebnem in şarkısı geldi aklıma son satırlarda.. ‘ mayın tarlasında dolaşıp durmuşum aşk sanıpta…’
Bir kez daha hayatta ailelerimizin ortasında bile yalnız olduğumuzu hatırlattı bana..bazen kimse bizi duymaz bizde söylenenleri dinlemeyiz. Kitap bir çok farklı konuları da içeriyor, ama kısa ve Satır aralarında.
Birşey leri aramadan gelenler, güzellikle ve kitapta da yazdığı gibi ‘insan her zaman nazik olmalı, bu belki de son şanstır’..(sayfa (bul beni)…) nazikçe.. gelmelerini temenni ediyorum.
Hatta beklememeyi gelecek olan ‘güzelliği’ önce kendimiz olma ‘yolunda’ olmayı seçmeliyiz. Ama güzellik de göreceli bişey kime göre neye göre.. kendime göre, şu anki güzellik (iyilik) algıma göre. Ve kitaplarla kendi güzellik algımı törpülemeye devam ederek. Canım Fyodor Dostoyevski dediği gibi ‘Dünyayı güzellik kurtaracak!’ Budala
Kitap tan herkes ayrı bir bakış açısı kazanabilir mi? kimi anlar kimisi anlamaz derim. Seversiniz veya sevmeyebilirsiniz ( 6puan verilmiş bende bunu sevmedim), ‘Sürücü koltuğunda’ siz varsınız sonuçta..
Kitapla kalın,