“İnsan, üzüntülü ve sevinçli zamanlarında, kalbinin dayanamayacağından fazlasını duyarlı bir kalple bölüşmek ister…”
O anı kendi içinde sessizce yaşamak ne büyük ıstırap olur.. o kişiyi bulabilmek ne büyük lütuf.
“ Yok olmak isteğiyle kalbim attığı zaman,
Bana: Yaşa der gibi bakan senin yüzündü.
Dizlerim bir batakta yorgun yattığı zaman,
Bacaklarıma kuvvet veren senin hızındı.
Yaşaran gözlerimde, güneş battığı zaman
Sıcak bir yuva gibi tüten senin dizindi.
Sen aklıma gelince her şeyler gülümserdi.
Ağaçlar şarkı söyler, rüzgar tatlı eserdi. “