Bakış açınızı onların geçmişinden kendi şimdinize çevirirseniz kişisel deneyimlerinizi daha pozitif bir şekilde algılamaya başlayabilirsiniz. “Bunu fark etmemiş olmaları ne üzücü”den “Bunu fark ettiğim için ne şanslıyım”a.
“Annen öldüğünde de böyleydin sen, çok iyi hatırlıyorum. Ölmek istiyorum diyordun, ben yaşayamam, yaşamamalıyım. En çok sevdiğim varlığı kaybettikten sonra öleyim daha iyi. Kaç kere duydum, beni de öldür Allahım diye dua ettiğini. Gizli gizli takip ettim seni, kendini öldürmeyesin diye. Ama sonra alıştın annenin ölümüne, buna da alışırsın. Her şeyi bir facia haline getirmek mizacın senin. Kendini aldatma, çok sürmez unutursun bunları.”